Ազատության խոսքն էր հնչում Վանաձորի «Ջազ» սրճարանում երեկ երեկոյան՝ 2017թ.-ի դեկտեմբերի 14-ին: Գեղեցիկ թատերախաղի միջոցով Հելսինկյան Քաղաքացիական Ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակում Եվրոպական կամավորական ծառայության (ԵԿԾ) կամավոր Էվա Յաշկովան անդրադարձավ կարծիքի ազատության և ազատ արտահայտվելու իրավունքին՝ համադրելով բանտարկված գրողների՝ Թալ Ալ-Մալլուհիի (Սիրիա), Ֆարաջ Ահմադ Բիրքդարի (Սիրիա) և Սեպիդեհ Ջոդեյրիի (Իրան) տեքստերը Ջեկ Լոնդոնի հանրահայտ «Ջսպաշապիկը» վեպից հատվածների հետ և ստեղծելով  ակնառու ներկայացում, որի նպատակն էր բարձրացնել խղճի բանտարկյալների խնդրի վերաբերյալ իրազեկվածությունը: Թատերախաղը ներկայացրին Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտի Վանաձորի մասնաճյուղի ուսանողներ Հրաչուհի Լոռեցյանն ու Սյուզի Հախոյանը:

Իրենց կարծիքը բարձրաձայնող և խոսքի ազատության ճնշմանը դիմակայող գրողների և լրագրողների անհիմն բանտարկումը կամ նրանց նկատմամբ հալածանքը մարդու իրավունքների խախտման տարածված ձև  է: Այս է պատճառը, որ թատերախաղին հաջորդեց հրավերը՝ նամակներ գրելու՝ ի պաշտպանություն այս տարվա համար ընտրված բանտարկված գրողների: Հանդիսատեսը կարողացավ կարդալ PEN միջազգային կազմակերպության Բանտարկված գրողների հանձնաժողովի կողմից ընտրված հինգ դեպքերի մասին և նամակներ գրել՝ ի պաշտպանություն այդ բանտարկյալների:

Ահա այն բանտարկյալների անունները, որոնց կարելի էր սատարել նամակներով՝

  • Սեզարիո Ալեխանդրո Ֆելիքս Պադիլլա Ֆիգերոա – Հոնդուրաս
  • Նգույեն Նգոկ Նհու Քույնհ – Վիետնամ
  • Ռամոն Էսոնո Էբալե, նույն ինքը՝ Խամոն ի Կեսո – Հասարակածային Գվինեա
  • Ռազան Զայտունե – Սիրիա
  • Զեհրա Դոգան – Թուրքիա

Քանի որ ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակը այժմ գրքերի հավաքագրում է անցկացնում՝ Հայաստանում քրեակատարողական հիմնարկների գրադարանններում օտար լեզուներով գրքերը համալրելու համար, գրքերի հավաքագրման արկղ էր տեղադրվել: Այցելուները նաև կարող էին գրքեր բերել՝ գրքերի հավաքագրման և դրա օգնությամբ քրեակատարողական հիմնարկների գրադարանների գրապաշարն ընդլայնելու նպատակով:

Ի հավելումն թատերախաղի՝ երեկոյան մեկնարկեց նաև Էվա Յաշկովայի հեղինակած դիմանկարների ցուցահանդեսը՝ անհայտ կորածների թեմայով, որն այժմ Հայաստանում ամենահրատապ խնդիրներից մեկն է: Ղարաբաղյան հակամարտության պատճառով անհայտ կորած զինվորների թիվը մեծ է, և նրանց ընտանիքները տառապում են տարակուսանք առաջացնող այս կորստից: Չիմանալով, թե արդյոք իրենց սիրելիները դեռ կենդանի են, թե՝ արդեն մահացած, նրանք չեն կարողանում սգալ, ինչպես հարկն է, և անընդհատ սպասում են՝ առանց պատասխան ստանալու: Մինչև օրս այս խնդրի վերաբերյալ չկա ընդունված օրենք, որը կբարելավեր տուժածների իրավիճակը և օգնություն կցուցաբերեր ընտանիքներին:

Ըստ Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի 2015 թ.-ի տվյալների՝ Կազմակերպության՝ Հայաստանի, Ադրբեջանի և Լեռնային Ղարաբաղի գրասենյակներում հաշվառվել են 4496 անհայտ կորած անձինք, որոնցից 405-ը՝ Հայաստանից, 372-ը՝ Լեռնային Ղարաբաղից:

Ըստ պաշտոնական տվյալների՝ 1988-2005 թթ. Հայաստանից անհայտ կորած է համարվում 437, իսկ ԼՂՀ-ից՝ 723 անձ:

Անհայտ կորածների և նրանց ընտանիքների խնդիրները լուծելու նպատակով ավելի քան 10 տարի առաջ ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակը նախաձեռնեց «Անհայտ կորածի մասին» ՀՀ օրենքի նախագծի մշակումը: Այն իրավասու պետական կառույցների ուշադրությանն արժանացավ միայն 2010 թ.-ին: ՀՀ Արտաքին գործերի նախարարության նախաձեռնությամբ և ՀՀ մի շարք պետական կառույցների, Մարդու իրավունքների պաշտպանի, ինչպես նաև Միջազգային կարմիր խաչի կոմիտեի և Հելսինկյան Քաղաքացիական Ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակի ներկայացուցիչների մասնակցությամբ սկսվեցին օրենքի նախագծի մշակման աշխատանքները: 2011 թ. ապրիլին դրանք արդեն ավարտվել էին, սակայն ՀՀ Ազգային Ժողովում օրենքի նախագծի վերջնական ներկայացման ուղղությամբ որևէ առաջընթաց չկա:

ՀՀ Արդարադատության նախարարությունը 2015 թ.-ի օգոստոսի 4-ի գրությամբ, ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակի հարցմանն ի պատասխան, օրենքի նախագծի ընդունումը համարել է ոչ հրատապ:

Իր վեց գերող նկարներով Էվա Յաշկովան կարողացավ ոչ միայն արտահայտել տուժած ընտանիքների զգացմունքներն ու ապրած դժվարությունները, այլ նաև հույս ներշնչեց նրանց՝ պատկերելով, թե ինչպիսին կլինի կյանքը, երբ խաղաղությունը վերջապես հաստատվի նրանց տներում:

Նկարները ևս մի քանի օր կցուցադրվեն «Ջազ» սրճարանում, և ցանկացողները դեռ հնարավորություն ունեն այցելելու ցուցահանդես:

Հելսինկյան Քաղաքացիական Ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակում ԵԿԾ կամավոր

Փիա Ուինթեր

FireShot Capture 54 - «Խղճի ազատության և կրոնական կազմա_ - https___www.e-draft.am_projects_246_about2017 թ. հունիսի 1-ին ՀՀ Արդարադատության նախարարության իրավական ակտերի նախագծերի հրապարակման միասնական կայքում հանրային քննարկման է դրվել «Խղճի ազատության և կրոնական կազմակերպությունների մասին Հայաստանի Հանրապետության օրենքում փոփոխություն կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի նախագիծը։

Հելսինկյան Քաղաքացիական Ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակը գտնում է, որ Նախագիծն ունի բազմաթիվ խնդրահարույց դրույթներ, որոնք հակասում են մարդու իրավունքների հանրաճանաչ սկզբունքներին, հիմքեր են  ստեղծում տարբեր կրոնական ուղղությունների նկատմամբ խտրական վերաբերմունք սերմանելու, ինչպես նաև նրանց իրավունքների սահմանափակման համար։

Որպես իրավապաշտպան կազմակերպություն, կարևորելով  Նախագծով կարգավորման ենթակա հարաբերությունների դերը և նշանակությունը ժողովրդավարական, իրավական պետության կայացման հարցում, Կազմակերպությունը  պատրաստել է առաջարկությունների փաթեթ, որը 2017 թ. հունիսի 23-ին ուղարկվել է ՀՀ Արդարադատության նախարություն։

Կազմակերպությունն առաջարկել է Օրենքի նախագծից հանել իրենց բնույթով խտրական կարգավորումները։ Մասնավորապես, նախևառաջ առաջարկվել  է քննարկվող նախագծի կարգավորման առարկա դարձնել նաև Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու հետ կապված հարաբերությունները, քանի որ  Օրենքի նախագիծը  կարգավորում է հենց մտքի, խղճի, կրոնի ազատությունը, իսկ այս Օրենքի նախագծով այդ հարաբերությունները չկարգավորելը խտրականություն է, և Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու ազգային եկեղեցի լինելու հանգամանքը չի կարող այլ կրոնների/համոզմունքների համեմատ առավել լայն իրավունքների և ազատությունների սահմանման հիմք հանդիսանալ:

Կազմակերպությունն անդրադարձել է նաև կրոնական կազմակերպությունների իրավունքների սահմանափակման հիմքերին և հաշվի առնելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքը՝ առաջարկել է սահմանափակման հիմքերը համապատասխանեցնել Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի պահանջներին։

ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակը կարևորում է Կրոնական կազմակերպությունների դատական իրավասուբյեկտությունը և մի շարք միջազգային իրավակարգավորումների լույսի ներքո առաջարկել է ապահովել կրոնական կազմակերպությունների դատական պաշտպանության իրավունքը և ընդգծել է պետության դերը նշված պարտավորության շրջանակներում։

Ի թիվս այլնի, Կազմակերպությունը ներկայացրել է մի շարք առաջարկություններ, որոնք վերաբերում են կրոնական համոզմունքները չբացահայտելու, կրոնական կազմակերպությունների ֆինանսական աջակցություն ստանալու իրավունքների ապահովմանը և այլն։

Կից ներկայացվում է «Խղճի ազատության և կրոնական կազմակերպությունների մասին Հայաստանի Հանրապետության օրենքում փոփոխություն կատարելու մասին» ՀՀ օրենքի նախագծի վերաբերյալ ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակի առաջարկություննեի փաթեթը

ArmHels-Logo-150x1501Գաղտնիք չէ, որ կրոնական կազմակերպությունների ներկայացուցիչները այսօրվա իրականության մեջ բախվում են խտրական և որոշ դեպքերում նաև արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի հասարակության տարբեր շերտերի կողմից: Այս դեպքերում բացառություն չեն նաև Եհովայի վկաները:

«ՀՀ-ում Եհովայի վկաների քրիստոնեական կրոնական կազմակերպությունը» գրանցվել է 2004 թվականին:

48-ամյա Գևորգ Ա.-ն ապրում է Վանաձորում: Արդեն 22 տարի է նա ընդգրկված է «Եհովայի վկա» կրոնական կազմակերպությունում և այդ տարիների ընթացքում հանդիպել է խտրականության բազմաթիվ դրսևորումների: Բացահայտ կողմնակալ վերաբերմունքի Գևորգը արժանացել է կյանքի տարբեր ոլորտներում: Խտրականության դրսևորումներն ուղեկցում են նրան և նրա ընտանիքի անդամներին ամենուր:

Դեռևս 15 տարի առաջ Գևորգն աշխատանքի որոնումների ընթացքում տեղեկանալով, որ  հանրակրթական դպրոցներից մեկում տնտեսվարի թափուր հաստիք կա, դիմեց այնտեղ աշխատելու համար: «Սկզբում ամեն ինչ թվում էր, թե նորմալ է, և տնօրենը հակված է ինձ աշխատանքի ընդունելու, – ասում է Գևորգը և հավելում, – սակայն վերաբերմունքը կտրուկ փոխվեց այն բանի հետո, երբ տնօրենն իմացավ, որ ես Եհովայի վկա եմ: Արդեն չեմ էլ հիշում ես էի ասել նրան այդ մասին, թե ինքն էր իմացել, բայց տնօրենն իմ առջև պայման դրեց»:

Untitled-15-300x225Իսկ տնօրենի պայմանը հետևյալն էր՝ Գևորգը պետք է դպրոցի աշխատակիցների հետ չխոսեր և նույնիսկ չակնարկեր իր համոզմունքների մասին ոչ միայն դպրոցի տարածքում, այլև դրանից դուրս:

«Ես ինքս կողմ չեմ աշխատավայրում աշխատանքից բացի այլ գործով զբաղվելուն և գործից շեղվելուն, – հանգիստ պատմում է Գևորգը, – իսկ ահա թե ինչով ես կզբաղվեմ առօրյայում, աշխատանքից դուրս, միայն իմ որոշումն է և ոչ ոք չի կարող ինձ ստիպել այլ կերպ վարվել: Որպես քրիստոնյա մարդ ես չեմ կարող չքարոզել», – խոստովանում է Գևորգը:

Տնօրենին իր դիրքորոշումը ներկայացնելուց հետո վերջինս հրաժարվեց Գևորգին աշխատանքի ընդունել դպրոցում՝ ամենակոպիտ կերպով խախտելով խղճի և կրոնական դավանանքի ազատության, ինչպես նաև ազատ արտահայտվելու իրավունքը,  չնայած որ ՀՀ Սահմանադրության 26-րդ հոդվածի համաձայն «Յուրաքանչյուր ոք ունի մտքի, խղճի և կրոնի ազատության իրավունք։ Այս իրավունքը ներառում է կրոնը կամ համոզմունքները փոխելու ազատությունը և դրանք ինչպես միայնակ, այնպես էլ այլոց հետ համատեղ քարոզի, եկեղեցական արարողությունների և պաշտամունքի այլ ծիսակատարությունների միջոցով արտահայտելու ազատությունը։ Այս իրավունքի արտահայտումը կարող է սահմանափակվել միայն օրենքով, եթե դա անհրաժեշտ է հասարակական անվտանգության, առողջության, բարոյականության կամ այլոց իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության համար:

Գևորգի հանդեպ խտրական վերաբերմունքի դրսևորումները, սակայն, այսքանով չավարտվեցին: Տարիներ անց, ներկայումս, նրա երեխաները կրկին բախվում են անհավասար վերաբերմունքի և կրկին կրթական ոլորտում՝ դպրոցում՝ ուսուցիչների կողմից:

Ինչպես հայտնի է այսօր հանրակրթական դպրոցներում դասավանդում են «Հայ եկեղեցու պատմություն» առարկան, չնայած այն հանգամանքին, որ մարդու իրավունքների տեսանկյունից դա արդեն իսկ կրոնական դավանանքի ազատության իրավունքի խախտում է: ՀՀ Սահմանադրության 8.1 հոդվածով սահմանված է՝«Հայաստանի Հանրապետությունում եկեղեցին անջատ է պետությունից»:  Իսկ սա նշանակում է, որ տվյալ առարկան չպետք է ուսուցանվի դպրոցում, քանի որ պետությունը պետք է լինի աշխարհիկ  և քարզչություն չպետք է արվի   դպրոցում:

Հակառակ դեպքում կարող ենք բախվել այնպիսի խնդիրների, որոնց բախվել են Գևորգի 9 ամյա դուստրը և 11 ամյա որդին, որոնք սովորում են հանրակրթական դպրոցում: «Մի օր Հայ եկեղեցու պատմության դասին հրավիրվել էր քահանա, որը դասաժամին իրականացնում էր քարոզչություն», – ասում է Գևորգը: Փաստորեն, չքարոզելու պայմանը, որով Գևորգին տարիներ առաջ հրաժարվեցին աշխատանքի ընդունել դպրոցում, այսօր չի դրվում Հայ Առաքելական Եկեղեցու առջև: Այս պարագայում Գևորգը, հիմնավորելով դպրոցի կողմից իր, որպես իր ընտրությամբ կրոն դավանող քաղաքացու համար անընդունելի հանդիսացող նմանատիպ քայլը, բողոքել է դպրոցի տնօրինությանը, ասելով, որ իրավաբանի միջամտությամբ կլուծի հարցը, եթե չդադարեցվի քարոզչությունը դասաժամին: «Արդյունքում, իրավաբան կանչելու կարիք չեղավ, քանի որ ես ասացի, որ նման դեպքում ես ստիպված կլինեմ խնդրել ազատել երեխայիս տվյալ դասից: Միջադեպքից հետո մինչ այժմ նմանատիպ դեպք դեռևս չի եղել», – ասում է Գևորգը:

Եվս մեկ նմանատիպ դեպք տեղի է ունեցել վերջերս: Անգլերեն լեզվի դասին ուսուցիչը հանձնարարել էր բոլոր աշակերտներին գրել «Նամակ Ձմեռ պապին»: Քաջ գիտակցելով, թե ինչպիսին է Եհովայի վկաների վերաբերմունքը Նոր տարվա տոնակատարությանը (Եհովայի վկաները չեն տոնում Նոր տարին), նա Գևորգի դստերը նույնպես պահանջել է կատարել առաջադրանքը: Երեխան ուսուցչին հայտնել է, որ չի կարող գրել նամակ, քանի որ «գիտի, որ իրականում Ձմեռ պապ չկա», ինչին ի պատասխան հնչել է ուսուցչի կտրուկ պատասխանը. «Եթե չգրես, ապա «երկու» կստանաս»: Վերջում շատ կոպիտ կերպով դասարանի առջև վիրավորելով երեխային ու նրա ծնողներին, ուսուցիչն ասել է. «Ծնողները փչացնում են ձեր հոգեբանությունը: Դու ծնողներիդ (ասինքն Գևորգին) մի լսիր, դու ինձ լսիր»:

Փաստորեն երեխաները ենթարկվում են հոգեբանական ճնշումների իրենց ընկերների ներկայությամբ միայն այն բանի համար, որ ունեն հանրության մեջ մեծամասնությունից տարբերվող համոզմունքներ, որը սակայն նրանց ազատ ընտրության իրավունքն է: (Հայաստանի Հանրապետությունում երաշխավորվում է օրենքով սահմանված կարգով գործող բոլոր կրոնական կազմակերպությունների գործունեության ազատությունը: ՀՀ սահմանադրություն, Հոդված 8.1)

Իսկ ահա հարցին, թե ինչպիսին է հասարակության վերաբերմունքը ձեր հանդեպ, երբ փողոցում անցորդներին եք ներկայացնում և առաջարկում ձեր գրականությունը, Գևորգը պատասխանեց, որ մարդիկ մեծամասամբ հանգիստ են վերաբերում: «Բայց մի քանի դեպք է եղել, երբ որոշ քաղաքացիներ մոտեցել են մեզ, վիրավորել ու վեճ է բռնկվել, – ասում է Գևորգը: –  Այսպես, մի անգամ մի խումբ անձինք մոտեցան մեզ և գրքույկներ խնդրեցին: Իհարկե հասկանալի էր, թե ովքեր էին նրանք և ինչ նպատակով էին ուզում վերցնել այդչափ մեծ քանակությամբ գրականությունը, և մենք հրաժարվեցինք տրամադրել նրանց մեր գրականությունը, – պատմում է Գևորգը և հավելում, – դրանից հետո մի քահանա մոտեցավ և հարցրեց, թե ինչու չենք տրամադրում գրքույկներ, չէ որ դա անվճար է: Ես ասացի, որ մենք ենք որոշում, թե ում կարող ենք տրամադրել մեր գրականությունը, իսկ ձեզ չենք կարող տալ, քանի որ գիտենք ինչ նպատակի համար եք այն օգտագործելու: Քահանան շրջվեց և այդտեղ հավաքված մի խումբ անձանց հրահանգեց՝ այդ դեպքում յուրաքանչյուրդ առանձին մեկական օրինակ կվերցնեք և կբերեք ինձ կտաք եկեղեցում»:

Պարզ է դառնում, որ Հայ Առաքելական Եկեղեցին նման կերպ փորձում է խոչընդոտել քարոզչության ազատ ընթացքին՝ Եհովայի վկաների կողմից բաժանվող գրականությունը հանրության աչքից հեռու պահելու համար:

Հեղինակ՝ Նազելի Մովսեսյան (ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակ)

Հոդվածը պատրաստվել է «Անհանդուրժողականություն և խտրականության արգելք» ծրագրի շրջանակներում 

«Բաց հասարակության հիմնադրամներ-Հայաստան» կազմակերպության ֆինանսական աջակցությամբ:

Աղբյուրը՝ armhels.com

HCA_22522014 թ. նոյեմբերի 12-ին ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակում տեղի ուենցավ «Սպասում» ֆիլմի ցուցադրությունը: Ֆիլմի ցուցադրությունը կազմակերպվել էր Եվրասիա հիմանդրամի կողմից:

Վահան Իշխանյանի հեղինակած ֆիլմի ցուցադրությունից հետո տեղի ունեցավ քննարկում ֆիլմի և խտրականության վերաբերյալ, քննարկմանը մասնակցում էր նաև ինքը ֆիլմի հեղինակը:

 

 

HCA_2238Մասնակիցները ծանոթացան խտրականության հիմնական տեսակներին, քննարկվեց հասարակական վերաբերմունքը կրոնական փոքրամասնությունների վերաբերյալ, ինչպես նաև կրոնական փոքրամասնությունների խնդիրները:

«Սպասում»

ARM Freedom-of-Assembly-best-practices-factsheetԽաղաղ հավաքների և միավորումների ազատության իրավունքների վերաբերյալ ՄԱԿ-ի հատուկ զեկուցող Մայնա Կիայը հրապարակել է հակիրճ տեղեկատվական թերթիկ խաղաղ հավաքների ազատության իրավունքի վերաբերյալ, որն ամփոփում է միջազգային իրավունքի հիմնարար սկզբունքները և սույն իրավունքի խթանման լավագույն փորձը:

«Մեկ թերթի վրա հարմար ձևաչափով զետեղված օգտակար տեղեկությունները հիմնականում վերցված են Հատուկ զեկուցողի՝ խաղաղ հավաքների և միավորումների ազատության իրավունքի խթանման և պաշտպանության ոլորտում արձանագրված առաջատար փորձի վերաբերյալ 2012թ. զեկույցից: Տեղեկատվական թերթիկը ներկայացվում է հարցուպատասխանի մատչելի ձևաչափով, ընդ որում՝ յուրաքանչյուր հարց առնչվում է հավաքների ազատության իրավունքի հետ կապված հիմնական խնդիրներին: Տեղեկատվական թերթիկում նաև հղում է կատարվում խաղաղ հավաքների ազատության իրավունքը կարգավորող միջազգային չափանիշներին՝ համապատասխան հիպերհղումներով (հղումներում ներկայացված փաստաթղթերի մի մասը առկա է միայն անգլերենով):

ARM Freedom-of-Assembly-best-practices-factsheet (2)«Իրավունքների պաշտպանությունը սկսում է սեփական իրավունքների մասին իրազեկ լինելուց, – ասում է Կիայը, – հուսով եմ, որ այս տեղեկություններն օգտակար կլինեն, և կոչ եմ անում բոլորին հնարավորինս լայնորեն տարածել դրանք»:

Հաշվի առնելով Հայաստանի Հանրապետությունում վերջին տարիներին հավաքների ազատության իրավունքի խախտման համատարած պրակտիկան կարծում ենք՝ այս տեղեկատվական թերթիկն օգտակար կլինի հավաքների ազատության իրավունքի արդյունավետ իրականացման համար:

ARM Freedom-of-Assembly-best-practices-factsheet

Աղբյուրը՝  freeassembly.net

քաղաքացիական անհնազանդություն Քաղաքացիական անհնազանդության իրավունք, հավաքների և միավորումների ազատության իրավունք, տեղաշարժի ազատության իրավունք, խոսքի, խղճի, մտքի, կրոնի ազատության իրավունք։  Այսպիսին են այն իրավունքների ոչ ամբողջական ցանկը,  որոնք յուրաքանչյուր անհատ, անձ, քաղաքացի ունի անկախ նրա բնակության վայրից, անկախ նրա քաղաքացիությունից, անկախ նրա ազգությունից, սեռից և սեռային կողմնորոշումից, կրթությունից ու սոցիալական վիճակից, անկախ երկրի տիրապետող վարչակազմի բնույթից: Անձն իրավունք  ունի ինքնուրույն որոշում կայացնել, իր կարծիքն ազատ արտահայտել, իր ազատության իրավունքը պաշտպանել և անհրաժեշտության դեպքում անօրինականության դեմ ընդդիմանալ:

crop380w_5181904369_476451d884Ամբողջ աշխարհում ամեն օր տեղի են ունենում բազմաբնույթ քաղաքացիական անհնազանդության ակցիաներ, մարդիկ դուրս են գալիս փողոց և պայքարում են իրենց իրավունքների պաշտպանության և խախտված իրավունքների վերականգնման համար, իրենց բողոքի ձայնն են բարձրացնում հասարակությանը հուզող հարցերի վերաբերյալ, ոտքի են կանգնում միմյանց իրավունքները պաշտպանելու համար:

Քաղաքացիական բողոքի, անհնազանդության բազմազան, բազմաթիվ և բազմաբնույթ ակցիաներ տեղի են ունենում նաև Հայաստանի Հանրապետությունում:

ph139549977715Վերջին երկու տարվա ընթացքում տեղի են ունեցել և շարունակվում են մի շարք քաղաքացիական անհնազանդության շարժումներ․  «Վճարում ենք 100 դրամ», «Դեմ եմ», ԱՁ-ների հարկման մասին օրենքի դեմ, «Մաշտոցի պուրակ», «Բանակն իրականում», Աֆրիկյանների տուն և այլն: Շատ քաղաքացիներ, որոնց իրավունքները խախտվել են դեռևս շարունակում են պայքարել՝ «Սևազգետ մայրեր», «Դուրս մեր գրպաններից», հղի կանանց նպաստների նոր օրենքի դեմ շարժում, բռնության ենթարկված կանանց իրավուքների պաշտպանության ակցիաներ, ԵՏՄ-ին ՀՀ-ի անդամակցության դեմ շարժում և վերջապես Շանթ Հարությունյան և ընկերներ՝ «Արժեքների հեղափոխություն»:

Շանթ Հարությունյանը 2013 թ. հոկտեմբերի 31-ին նստացույց սկսեց Երևանի «Ազատության» հրապարակում, իսկ նոյեմբերի 5-ին ձեռնարկել էր «Դիմակների երթ», որը նվիրված էր Գայ Ֆոքսի միջազգային օրվան: Շանթ Հարությունյանն այդ օրը նախաձեռնել էր հեղափոխություն կատարել Հայաստանի Հանրապետությունում՝ իր սկսած շարժումն անվանելով «Արժեքների հեղափոխություն»: Սակայն երթը խափանվեց մի քանի րոպե անց տեղի ունեցած բախումների պատճառով, ոստիկանության աշխատակիցները բերման ենթարկեցին Շանթ Հարությունյանին, նրա համախոհներին՝թվով 40 հոգու: Հետագայում ձերբակալված անձանց մի մասն ազատ արձակվեց և գործով ներգրավվեց որպես վկա, իսկ տասնչորս ձերբակալվածների՝ Շանթ Հարությունյանին, Ավետիս Ավետիսյանին, Լիպարիտ Պետրոսյանին, Արմեն Հովհաննիսյանին, Վարդան Վարդանյանին, Միսակ Առաքելյանին, Ալբերտ Մարգարյանին, Անուշավան Գրիգորյանին, Մկրտիչ Հովհաննիսյանին, Վահե Մկրտչյանին, Հայկ Հարությունյանին, Տիգրան Պետրոսյանին, Ալեք Պողոսյանին եւ Սեւակ Մնացականյանին առաջադրվեց մեղադրանք և խափանման միջոց ընտրվեց կալանավորումը: Մինչ այժմ Շանթ Հարությունյանը և նրա ընկերները գտնվում են կալանքի տակ, նրանց նկատմամբ կիրառվել և դեռևս շարունակում են կիրառվել հոգեբանական ճնշումներ:

timthumb2014 թ. հոկտեմբերի 17-ին ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում հրապարակվեց դատավճիռ, որը ևս մեկ անգամ փաստեց, որ Շանթ Հարությունյանը և ընկերները ենթարկվում են քաղաքական հետապնդման և նրանք ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ԲԱՆՏԱՐԿՅԱԼՆԵՐ են: Քաղաքական հետապնդման ենթարկվեց նույնիսկ Շանթ Հարությունյանի 15-ամյա որդին՝ Շահեն Հարությունյանը, ում դատարանը ևս մեղավոր ճանաչեց՝ դատապարտելով 4 տարվա ազատազրկման:

Քաղաքացիական անհնազանդության իրավունքն այն հիմնաքարն է, որը դրվելու է քաղաքացիական հասարակության ձևավորման հիմքում և որը նպաստելու է իրավական պետության ստեղծմանն ու մասնակցային գործընթացների ձևավորմանը:

Կարևորելով վերոհիշյալը ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակը սիրով հրավիրում է բոլոր անհանգստացած քաղաքացիներին «Քաղաքացիական անհնազանդության իրավունք» թեմայով քննարկմանը՝ 2014 թ. նոյեմբերի 5-ին, ժամը 12:00-ին, Անի պլազա հյուրանոցի Դվին սրահում:

www.facebook.com

HCA_7954Զեկույցը ներկայացնում է ՀՀ նյարդահոգեբուժական բուժհաստատություններում 2013 թ. իրականացված մարդու իրավունքների մշտադիտարկման արդյունքները, որը իրականացվել է 6 մշտադիտարկողների կողմից հետևյալ բուժհաստատություններում՝

  • Սյունիքի մարզային նյարդահոգեբուժական դիսպանսեր,
  • Լոռու մարզային հոգենյարդաբանական դիսպանսեր,
  • Գյումրու հոգեկան առողջության կենտրոն,
  • Ա. Հայրիյանի անվան Ա
    մաշի առողջության կենտրոն,
  • Սևանի հոգեբուժական հիվանդանոց,
  • Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն /Ավանի, Նուբարաշենի, Նորքիհոգեբուժական, Քասախինևրոզներիկլինիկաներ/:

Մշտադիտարկումն իրականացվել է հարցազրույցների, դիտարկումների և տեղեկատվության հարցումների միջոցով: Միաժամանակ փորձագետներ Արա Ղազարյանի և Արտակ Զեյնալյանի կողմից իրականացվել է օրենսդրության վերլուծություն:

Անհատական հարցազրույցներ են իրականացվել ընդհանուր թվով 316 անձանց հետ, այդթվում՝ 180 հոգեկան առողջության խնդիրներ ունեցող անձ և բուժհաստատությունների 136 աշխատակից:

Զեկույց, Ներդիր

HCA_78012014 թ. սեպտեմբերի 25-ին Կոնգրես հյուրանոցում տեղի ունեցավ «Իրավապաշտպանների վիճակը Հայաստանում 2013 թ.» զեկույցի շներհանդեսը:

Զեկույցում ամփոփվել են իրավապաշտպանների նկատմամբ ճնշումների և հետապնդումների դեպքերը, գնահատվել է Հայաստանի Հանրապետության կողմից ստանձնած պարտավորությունների այդ թվում Իրավապաշտպանների վիճակի հարցերով ՄԱԿ-ի հատուկ զեկուցողի (ՀԶ) 2010թ. Հայաստանի վերաբերյալ հանձնարարականների կատարումը:

Զեկույցում ներկայացվում են մի շարք թվային տվյալներ, ըստ որոնց 2013 թվականին Երևանի քաղաքապետարանը ստացել է հավաքների անցկացման մասին երկու հարյուր վաթսունչորս իրազեկում: Դիմումներից երկուսը վերադարձվել է՝ սահմանված վերջնաժամկետից ուշ ներկայացվելու պատճառով, իսկ քսան դեպքում քաղաքապետարանը սահմանափակել է հավաքների երթուղին: Թեև ընդամենը 20 հավաքի դեպքում է պաշտոնապես սահմանափակում ներկայացվել, ոստիկանները հաճախ կամայականորեն անհարկի և առանց որևէ հիմքի սահմանափակումներ են կիրառել հանրահավաքների նկատմամբ` նրանց ցրելու նպատակով: 2013 թվականին անցկացրած բողոքի ակցիաների ընթացքում ոստիկանները մեծամասամբ բռնություն են կիրառել ցուցարարների և լրագրողների նկատմամբ: Բազմաթիվ դեպքերում ցույցերի մասնակիցներին ձերբակալել են, բերման են ենթարկել և ահաբեկել: Շատ անգամ ցուցարարների նկատմամբ վարչական կամ քրեական պատասխանատվության հայց է ներկայացվել:

Զեկույցում ներառված են 54 միջադեպեր, որոնց ընթացքում բազմաթիվ իրավունքներ են խախտվել:

Իրավապաշտպանների վիճակը Հայաստանում 2013

arm140428344948Հայաստանի Հելսինկյան կոմիտեի նախագահ Ավետիք Իշխանյանը բարձրաձայնում է, որ Զինված ուժերում վերջին շրջանում այլ կրոնական կազմակերպության անդամ զինվորների նկատմամբ իրականացվում է հավատաքննություն, ինչը շատ վտանգավոր է հենց զինված ուժերում ներքին անհանդուրժողականության և խտրականության դրսևորման տեսանկյունից: Նա մեջբերել է պաշտպանության նախարարի՝ ապրիլին «Պայքար աղադների դեմ» քննարկմանն արտահայտած այն միտքը, որ պետք է շարժվել այն ուղղությամբ, որ բանակում աղանդավորներ չլինեն:

Ազգագրագետ Հրանուշ Խառատյանը, ով մասնակցել է ապրիլյան կոնֆերանսին, Lragir.am-ի հետ զրույցում նշել է, որ կոնֆերանսին նախարարի ասածը մեկն էր՝ մենք պետք է հասկանանք, թե որ զինվորին կարող ենք զենք վստահել, քանի որ բանակ գալիս են, մենք չգիտենք ինչ կրոնական և հավատքային մարդիկ են, չափազանց շատ են խոսում այն մասին, որ որոշ կրոնական ուղղություններում տարածված է 19-20 տարեկաններին ինքնասպանության մղելու հանգամանքը:

«Եթե կա նպատակ, օրինակ, որ քո հավատքին համապատասխան քեզ վերաբերվեն, դա էլ է նպատակ և վատ նպատակ չէ, ինչպես օրինակ շատ բազմակրոն երկրներում մահմեդականին չտալ խոզի միս: Բայց ոչ ոք չի հավատա, որ Հայաստանում նման խնդիր է դրված: Չգիտեմ՝ հարցում անողն ով է, ինչ կարգի հարցեր են տալիս, և ընդհանրապես Հայաստանի ռեալությունները հաշվի առնելով, այո, իմ մեջ էլ է առաջանում տագնապ, որ բանակում կրոնական բնույթի հարցեր տալը և պարզելը կարծես թե դրական հարցադրման հեռանկար չի առաջացնում»,- նշել է Հրանուշ Խառատյանը:

Հարցին, թե բանակում արդյոք որևէ ինքնասպանության դեպք մինչև այժմ եղել է կրոնական հողի վրա, Հրանուշ Խառտյանը պատասխանել է, որ նման խոսակցություն հրապարակ չի եկել: Նա նկատել է, որ մեզ մոտ հետաքննություններն այնքան մակերեսային են անում ինքնասպանությունների հետ կապված, որ դրանց պատճառների ոչ մի վիճակագրություն կամ ամփոփում չկա. տեսանելի մակարդակում դրանց մեծ մասը սոցիալական հողի վրա են՝ անհուսություն, երեխաներին կերակրելու անկարողություն, արժանապատվության նվաստացում:

«Առհասարակ հավատաքննությամբ մարդուն ստուգում են, թե ինքը որ չափով է հավատում այն կրոնին, որի մասին ինքը խոսում է, ես իմ ուսանողների մեջ էլ հետազոտություններ եմ անում, մենք ուզում ենք հասկանալ՝ հավատը մակերեսայի՞ն է, տեղյա՞կ է ինքն արդյոք դավանանքի խնդիրներին, թե ուղղակի մակերեսի վրա է: Սրանք հետազոտական հարցեր ենք, որոնք միշտ կարևորում եմ», հավելել է Հրանուշ Խառատյանը:

Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակի ղեկավար, իրավապաշտպան Արթուր Սաքունցն էլ նշել է, որ հավաքակայանում արդեն վաղուց են զորակոչիկներին գրանցում ըստ կրոնական պատկանելության, բայց ավելի մտահոգիչ է պաշտպանության նախարարի տեսակետը, որը պաշտպանության տեսակետից վտանգ է տեսնում զինվորների՝ բողոքական եկեղեցուն պատկանելու մեջ: Այդ մասին Սաքունցին իրենց մտահոգությունն են հայտնել բողոքական եկեղեցու մի շարք ներկայացուցիչներ: Նրանք որևէ խնդիր չեն ունեցել զինվորական ծառայության հետ կապված, այդ խնդիրները հիմնականում կապված են «Եհովայի վկաներ» կազմակերպության հետ, որոնք իրենց կրոնական համոզմունքներից ելնելով հրաժարվում են զենք վերցնել, և այդ հարցը լուծվել է:
Այլընտրանքային ծառայության մասին օրենքի փոփոխություններից հետո անցած տարվա հունիսից այդպիսի խնդիր այլևս չկա, բայց, իրավապաշտպանի դիտարկմամբ, դրանից հետո այդ թեման զինվորական ծառայության շրջանում հրահրելն առնվազն տարօրինակ է: Պետության համար իր քաղաքացիների կրոնական պատկանելությունը պետք է կարևոր չլինի, կարևոր է միայն այն, թե զինվորական ծառայության ընթացքում զինվորն իր պարտականությունները բարեխիղճ կատարում է թե ոչ, մանավանդ որ, ըստ սահմանադրության, եկեղեցին անջատված է պետությունից:

Ինքնին հարցումն արդեն հավատաքննություն է, քանի որ չպետք է պետության համար անձի, քաղաքացու կրոնական պատկանելությունը հանդիսանա քննության առարկա պետության համար՝ զինվորական ծառայության հետ կապված, եթե անձը չի դիմել այլրտրանքային ծառայության համար: Եթե կրոնական պետություն լինեինք, այլ կլիներ, բայց Հայաստանն աշխարհիկ պետություն է: Պաշտպանության նախարարը հանդես է գալիս որպես հայ առաքելական եկեղեցու ներկայացուցիչ զինված ուժերում, ինչը մտահոգիչ է: Երկու մեծ ֆեոդալ կա Հայաստանում, մեկը եկեղեցին է, մյուսը՝ իշխանությունը, ասել է նա:

Հայաստանի ՊՆ մամուլի քարտուղար Արծրուն Հովհաննիսյանը տրամագծորեն հակառակ կարծիքի է, որ եթե հանկարծ կոլեկտիվում լինում է ինչ-որ այլադավան մարդ, ընդ որում իր հայացքները և իր կրոնը ակտիվ քարոզող, դա է առաջացնում տարաձայնություն կոլեկտիվում, քան եթե հանկարծ փորձեն կոլեկտիվից ինչ-որ մարդու առանձնացնել: Մինչև հիմա կոլեկտիվի մեջ որևէ այլադավանի առանձնացնելը կոլեկտիվում բարոյահոգեբանական մթնոլորտի անկում չի բերել աշխարհի ցանկացած բանակում, և հակառակը, եթե կոլեկտիվի մեջ մեկը լինում է այլադավան և սկսում է իր քարոզը տանել, կոլեկտիվի բարոյահոգեբանական մթնոլորտը շեշտակի ընկնում է:

Հարցին, արդյոք ունե՞նք բանակում մեկը, ով փորձում է իր կրոնական հայացքները քարոզել, Արծրուն Հովաննիսյանը պատասխանել է, որ բարեբախտաբար՝ ոչ, որովհետև այլընտրանքային ծառայության մասին օրենքը բավական հեշտացրել է խնդիրը, և մարդկանց նախնական զտումից հետո նրանք իզոլացվում են իրենց առանձին հնարավորություններով և տեղերով: Եթե ինչ-որ մեկը փորձի քարոզ իրականացնել, ամենայն լրջությամբ, նրան պետք է կոլեկտիվից առանձնացնել, որպեսզի նա կոլեկտիվի մթնոլորտ չփչացնի: Հավաքակայանից սկսած զինվորին իր կրոնի ընտրության հարցը տրվում է իր կամքով, և հանկարծ, Աստված մի արասցե, ինքը փորձի քողարկել, ապա ծառայության ընթացքում հրամանատարները և սպաները նրա համար են, որ նման երևոււյթները արագ հայտնաբերվեն: Վերջին 5-6 տարում որևէ խնդիր չի եղել: Ինչ լիբերալ կանոնները մտել են, կրոնական հողի վրա ոչ մի ինքնասպանության կամ սպանության դեպքեր չեն լինում, քանի որ նրանց արագ առանձնացնում են: Ոմանք հրաժարվում են ծառայությունից, նրանց դատում են, մի մասն էլ գնում է այլընտրանքային ծառայության, ասել է ՊՆ խոսնակը:

Աղբյուրը՝ www.lragir.am

IDAHO_Logo-hy-225x300Մայիսի 17-ը հոմոֆոբիայի և տրանսոֆոբիայի դեմ պայքարի միջազգային օրն է: Այն նշվում է ամեն տարի մայիսի 17-ին ավելի քան 100 երկրներում` բարձրաձայնելու ԼԳԲՏ մարդկանց մարդու իրավունքների ոտնահարումների մասին: Օրը խորհրդանշական է նրանով, որ 1990թ. մայիսի 17-ին Առողջապահության համաշխարհային կազմակերպությունը նույնասեռականությունը հանեց հոգեկան հիվանդությունների շարքից:

«Հանրային տեղեկատվություն և գիտելիքի կարիք» ՀԿ–ն իր մտահոգությունն է հայտնում Հայաստանի Հանրապետությունում ապրող ԼԳԲՏ (լեսբուհի, գեյ, բիսեքսուալ և տրանսգենդեր) մարդկանց նկատմամբ վառ արտահայտված հոմոֆոբիայի առիթով, ինչը հիմք է հանդիսացել ԼԳԲՏ մարդկանց մարդու իրավունքների ոտնահարման, ատելության հիմքով հանցագործությունների կատարման և անպատժելիության մթնոլորտի ձևավորման համար:

Հայաստանում ԼԳԲՏ մարդկանց մարդու իրավունքների խախտումների դեպքեր կարելի է հանդիպել կյանքի ցանկացած ոլորտում՝ ընտանիք, զինված ուժեր, օրինապահ մարմիններ, առողջապահական ու կրթական հաստատություններ, զանգվածային լրատվության միջոցներ, զբաղվածության ոլորտ, հանրային տարածքներ, ժամանցի վայրեր, եկեղեցի և այլն: Գրեթե յուրաքանչյուր միջավայր մեր հասարակության մեջ ԼԳԲՏ մարդկանց նկատմամբ խտրականության և բռնության կիրառման վայր է:

ՀՀ-ում հանրության 72.1%-ը բացասական վերաբերմունք ունի ԼԳԲՏ մարդկանց նկատմամբ (հետազոտություն): Հասարակության մեջ առկա հոմոֆոբիայի մեծ ցուցանիշը, պետական պաշտոնյաների ատելություն և անհանդուրժողականություն տարածող կոչերը և նրանց կողմից ԼԳԲՏ մարդկանց դեմ կատարվող հանցագործությունների արդարացումը երկրում ստեղծել են անպատժելիության մթնոլորտ, ինչպես նաև շարունակաբար նպաստում են ԼԳԲՏ մարդկանց դեմ կատարվող հանցագործությունների աճին, որոնք վտանգում են ժողովրդավարության իրացման գործընթացները, ոտնահարում են ՀՀ Սահմանադրությամբ ամրագրված մարդու և քաղաքացու իրավունքներն ու ազատությունները:

Անպատժելիությունը, պետականորեն խրախուսվող անհանդուրժողականությունը և խտրականությունը, ծայրահեղ և այլամերժ անօրինական դրսևորումներն իրականում պառակտում են հասարակությունը, սպառնում հասարակական կարգին, ազգային անվտանգությանը և վարկաբեկում Հայաստանի միջազգային հեղինակությունը: Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 3-րդ հոդվածի` մարդը, նրա արժանապատվությունը, հիմնական իրավունքները և ազատությունները բարձրագույն արժեքներ են: Պետությունն ապահովում է մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքների և ազատությունների պաշտպանությունը՝ միջազգային իրավունքի սկզբունքներին ու նորմերին համապատասխան: Պետությունը սահմանափակված է մարդու և քաղաքացու հիմնական իրավունքներով և ազատություններով՝ որպես անմիջականորեն գործող իրավունք:

Սույն հայտարարությամբ մենք ևս մեկ անգամ փոխանցում ենք մեր խիստ մտահոգությունն ու հիասթափությունն առ այն, որ Հայաստանի Հանրապետությունում չեն հարգվում և չեն ապահովվում հասարակության մաս կազմող ԼԳԲՏ մարդկանց հիմնարար իրավունքներն ու ազատությունները: Դեռ ավելին, պետական մակարդակով ստեղծվում են «բարենպաստ պայմաններ» ԼԳԲՏ մարդկանց մարդու իրավունքներիոտնահարումների, բռնության խրախուսման և հանցագործությունների կատարման համար:

Վերոնշյալ խնդրի առիթով խնդրում և պահանջում ենք ՀՀ իշխանություններից իրականացնել ՀՀ Սահմանադրությամբ և օրենքներով ստանձնած իրենց լիազորությունները և պարտավորությունները, ինչպես նաև ձեռնարկել կոնկրետ քայլեր` ապահովելու ՀՀ-ում ապրող ԼԳԲՏ մարդկանց սահմանադրորեն ամրագրված իրավունքների և հիմնարար ազատությունների իրականացումը, կանխելու ԼԳԲՏ անձանց նկատմամբ ցանկացած ոտնձգություն, ինչպես նաև նման ոտնձգության քարոզ, կոչ և խրախուսում:

Հայաստանի Հանրապետությունում, որպես սոցիալական և իրավական պետություն, պետք է հաստատվի ՀՀ Սահմանադրական կարգը` հանուն մեր հանրության և ժողովրդի ազատության, արդարության, արժանապատվության և բազմամշակութային զարգացման:

Աղբյուրը՝ www.pinkarmenia.org

13579847064346Արդեն շուրջ մեկ տարի է անցել «ԳԱԼԱ» հեռուստաընկերության վարորդ Արմեն Պետրոսյանի և Ճանապարհային ոստիկանության Գյումրու բաժնի աշխատակիցների միջև ծագած վեճից:

Հիշեցնենք, որ «ԳԱԼԱ» հեռուստաընկերության վարորդ Արմեն Պետրոսյանին 2013 թ. մարտի 15-ին ՃՈ աշխատակիցները անօրինական կարգով տեղափոխել էին ՃՈ, իսկ նրա վարած մեքենան՝ տուգանային հրապարակ: Ա. Պետրոսյանին մի քանի ժամ պահել էին ճանապարհային ոստիկանությունում, պատճառաբանությամբ, թե նա խախտում է կատարել, իսկ ավելի ստույգ՝ հոծ գիծ է հատել: Արմեն Պետրոսյանը անօրինական կարգով զրկվել էր ազատությունից, որի ընթացքում խախտվել էին նրա ազատ տեղաշարժի, անձնական ազատության և անձեռմխելիության իրավունքները:

Նկատենք, որ դեպքը տեղի էր ունեցել 2013 թ. նախագահական ընտրություններից հետո, մասնավորապես ՃՈ աշխատակիցների Ա. Պետրոսյանին բերման ենթարկելու նախորդ օրը «ԳԱԼԱ» հեռուսաընկերության աշխատակիցները, որոնց թվում էր նաև Ա. Պետրոսյանը, լուսաբանել էին հօգուտ ՀՀ նախագահի թեկնածու Րաֆֆի Հովհաննիսյանի կազմակերպված ստորագրահավաքը: Այս ամենը հիմքեր է տալիս կասկածելու, որ «ԳԱԼԱ» հեռուստաընկերության վարորդի ազատազրկումը կապված էր հետընտրական գործընթացների հետ՝ նպատակ ունենալով խոչընդոտել ստորագրահավաքի լուսաբանումը:

Այս առիթով ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակի կողմից նախ հանցագործության մասին հաղորդում էր ուղարկվել ՀՀ գլխավոր դատախազին, այնուհետև հայցադիմում էր ներկայացվել ՀՀ վարչական դատարան պահանջով՝ ճանաչել անձնական ազատության և անձեռնմխելիության իրավունքների խախտման փաստը, ճանաչել ոչ իրավաչափ ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության 2-րդ գումարտակի 2-րդ սպայական վաշտի աշխատակիցների գործողությունները (անգործությունը), անվավեր ճանաչել ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության 2013 թ. մարտի 27-ին կազմված թիվ ԱԷ 326415 վարչական ակտը:

Այժմ մի շարք դատական նիստերից հետո դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր Էդ. Նահապետյանի, այս գործով կայացրել է վճիռ՝ բավարարել Ա. Պետրոսյանի և նրա ներկայացուցիչներ Արթուր Սաքունցի և Արայիկ Զալյանի հայցը մասնակի, այն է՝ ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության 2013 թվականի մարտի 27-ին կազմված թիվ ԱԷ 326415 վարչական ակտը ճանաչել անվավեր, իսկ ազատ տեղաշարժվելու, անձնական ազատության և անձեռնմխելիության իրավունքների խախտման փաստը ճանաչելու և ոստիկանների գործողությունները ոչ իրավաչափ ճանաչելու մասերով՝ մերժել:

Ստորև կարող եք տեսնել այս գործով դատարանի կայացրած վճիռն ամբողջությամբ:

forjpegsԴեկտեմբերի 3-ը հաշմանդամություն ունեցող անձանց միջազգային օրն է, որն այս տարի նշվում է ՄԱԿ-ի կողմից հռչակված «Կոտրել պատնեշները, բացել դռները. հանուն ներառական հասարակության և համընդհանուր զարգացման» խորագրի ներքո: Մոլորակի բնակչության 15%-ը  /ավելի քան 1 միլիարդ մարդ/ հաշմանդամություն ունեցող անձինք են, ովքեր հանդիպում են հոգեբանական, ֆիզիկական, տնտեսական և վերաբերմունքային խոչընդոտների, որոնք խանգառում են նրանց դառնալ հասարակության լիարժեք անդամ:

Այսօր Հայաստանի Հանրապետությունում ապրում են շուրջ 180 հազար հաշմանդամություն ունեցող անձ: ՀՀ-ում նույնպես հաշմանդամություն ունեցող անձինք բախվում են բազմաթիվ խնդիրների՝ խտրական վերաբերմունքի, ֆիզիկական արգելքների, որոնք խոչընդոտում են հասարակության մեջ ներգրավվելուն և իրենց իրավունքների լիարժեք իրացմանը և պաշտպանությանը:

_MG_9073Հաշմանդամություն ունեցող անձանցից շուրջ 20 հազարն ունեն հոգեկան հաշմանդամություն: Այս անձանց անկախ ապրելու և համայնքում ներգրավվելու իրավունքի պատշաճ իրացման թեմայի շուրջ 2013 թ. նոյեմբերի 23-24-ին Երևանում տեղի ունեցավ Հոգեկան առողջության հարցերին նվիրված միջազգային գիտաժողով՝ կազմակերպված Բաց Հասարակության Հիմնադրամներ – Հայաստան կազմակերպության կողմից: Գիտաժողովին մասնակցություն ունեցան միջազգային և ազգային փորձագետներ, շահագրգիռ անձինք, ինչպես նաև Ժուլետա Ամարիկյանը, ով հարկադիր հոսպիտալացման հետևանքով շուրջ մեկ ամիս անց էր կացրել հոգեբուժական հաստատությունում: Գիտաժողովի ընթացքում Ժ. Ամարիկյանը ներկայացրեց հոգեբուժական հաստատությունում ապրելու պայմանները, ինչպես նաև այն ապրումները, որոնք նա ունեցել էր հասարակությունից մեկուսացման արդյունքում:

_MG_9116Ի դեպ այսօր՝ հաշմանդամություն ունեցող անձանց միջազգային օրը, ՀՀ վերաքննիչ դատարանի կողմից հրապարակվեց Ժուլետա Ամարիկյանի գործով որոշումը, որով ՀՀ վերաքննիչ դատարանը բեկանեց առաջին ատյանի դատարանի՝ Ժուլետա Ամարիկյանին հոգեբուժարանում հարկադիր բուժման ենթարկելու մասին վճիռը: Դատարանն այս որոշումը կայացրեց այն հիմնավորմամբ, որ Ժուլետա Ամարիկյանի կողմից առաջին ատյանի դատարանում հանդես եկող անձը՝ Մ.Ա.-ն, պատշաճ ձևակերպված և նոտարական կարգով հաստատված լիազորագիր չի ունեցել, իսկ «դատարանն ըստ էության Մ.Ա.-ին որպես ներկայացուցիչ ներգրավելու հիմքում ըստ էության դրել է այն հանգամանքը, որ Ժուլետա Ամարիկյանը չի կարող հանդես գալ ինքնուրույն», ինչի արդյունքում խախտվել է նաև նրա օրենքի առաջ հավասարության իրավունքը:

Վերաքննիչ դատարանի կայացրած վճիռն ամբողջությամբ:

Հաշվի առնելով ՀՀ-ում ներկայումս ընթացքող բարեփոխումները՝ հուսով ենք, որ մոտ ապագայում հաշմանդամություն ունեցող անձինք ապահովված կլինեն այն բոլոր երաշխիքներով, որոնք հնարավորություն կտան նրանց լիարժեքորեն իրացնել իրենց իրավունքները, ներառյալ անկախ ապրելու և համայնքում ներգրավվելու իրավունքը:

Հրապարակումների արխիվ
Միջոցառումների արխիվ
April 2019
M T W T F S S
« Sep    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930