Այսօր՝ 2018 թ. սեպտեմբերի 7-ին, Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը պետք է հրապարակեր Արաբկիր ԲԿ-ում 2013 թ. հունվարին մահացած 2 տարեկան, 3 ամսական Լիա Միսակյանի գործով ամբաստանյալների նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ վճիռը:

Դատարանը հայտարարել է դատաքննությունը վերսկսելու մասին: Քանի որ անհրաժեշտ է պահանջագիր ներկայացնել Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն՝ ամբաստանյալների՝ դատվածության վերաբերյալ տվյալները ճշտելու համար:

Հաջորդ դատական նիստը 2018 թ. սեպտեմբերի 20-ին՝ ժամը 17:00-ին է:

ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը 2018 թ. սեպտեմբերի 4-ին մերժեց ՀՀ Գլխավոր դատախազության դատախազ Ա. Շահբազյանի բողոքն ու անփոփոխ թողեց Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշումը: Դրանով դատարանը պարտավորեցրել էր ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությանը քրեական գործ հարուցել Երևանի քաղաքապետարանի դեմ կայացված դատական ակտը չկատարած ԴԱՀԿ աշխատակիցների նկատմամբ:

Երևանի բնակիչ Մարգարիտա Պապոյանին դեռևս 2002 թ. հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ Երևանի քաղաքապետը  Հյուսիսային պողոտայի օտարման տարածքում գտնվող նրա կրպակի տարածքի փոխարեն Թումանյան փողոցում 7 տարի ժամկետով 5 քմ տարածք է տրամադրել: Սակայն որոշումը թղթի վրա է մնացել, և վարձակալության պայմանագիր նրա հետ այդպես էլ չի կնքվել: Դատական բողոքարկման արդյունքում Վարչական դատարանը 2008 թ. հուլիսի 30-ին Երևանի քաղաքապետարանին պարտավորեցրել է կատարել 2002 թ.-ի հոկտեմբերի 10-ի որոշումն ու Մ. Պապոյանի հետ կնքել վարձակալության պայմանագիր:

Չնայած նրան, որ որոշումը ներկայացվել է հարկադիր կատարման, ԴԱՀԿ-ն այն չի կատարել:

Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակն ստանձնել է Մ. Պապոյանի ու Խ. Մելքոնյանի իրավունքների պաշտպանությունն ու հանցագործության մասին հաղորդում ներկայացրել, սակայն ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությունը ԴԱՀԿ աշխատակիցների արարքում հանցագործության հատկանիշներ չի տեսել և 2017 թ. դեկտեմբերի 4-ին կայացրել է քրեական գործ հարուցելը մերժելու մասին որոշում:

ՀՔԾ որոշումը բողոքարկվել է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարան, որն էլ 2018թ. ապրիլի 3-ին վերացրեց քննիչի որոշումն ու պարտավորեցրեց քրեական գործ հարուցել:

Դատարանի այս որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք էր ներկայացրել ՀՀ Գլխավոր դատախազության դատախազ Ա. Շահբազյանը: Նա կարծիք էր հայտնել, որ դատարանի որոշումն օրինական ու հիմնավորված չէ, դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա:

Չնայած դատախազի պնդումներին՝ վերաքննիչ դատարանը 2018 թ. սեպտեմբերի 4-ին մերժեց վերաքննիչ բողոքը:

«Շանթ  Հարությունյանը դատապարտվել է քաղաքական հայացքների  համար և նրա մեղադրանքը հիմնավորվել է, դատավճիռը կայացվել է բացառապես ոստիկանության աշխատակիցների ցուցմունքներով: Իրավիճակը փոխվել է, Հայաստանում թավշյա հեղափոխություն է տեղի ունեցել: Նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտություն չկա: Նրա ազատազրկման խնդիրը քաղաքական իշխանության կողմից կարևոր է»,- ասաց Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակի նախագահ, իրավապաշտպան Արթուր Սաքունցը:

Իրավապաշտպանի  կարծիքով՝ Շանթ Հարությունյանին ազատ արձակելու և արդարացնելու ընթացակարգը հետևյալն է՝ դատախազը մտնում է դատարան՝ քաղաքական իրավիճակի փոփոխման հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու միջնորդությամբ: Այդ  հարցը, իրավապաշտպանի համոզմամբ, կարող էր լուծված լինել դեռ երկու ամիս առաջ:

«Շանթ Հարությունյանի ազատ արձակումը ոչ թե քաղաքական, այլ դատաիրավական ոլորտում է»,- նշեց իրավապաշտպանը:

Հիշեցնենք՝ Հարությունյանը 2014 թվականին դատապարտվել է 6 տարվա ազատազրկման, երբ 2013 թվականին ցուցարարների ու ոստիկանների միջև բախումներ եղան:

shantnews.am

Ընտրական խախտումների համար պատիժների խստացումը կարող է էապես բարելավել ընտրական գործընթացների որակը, քանի որ պատիժների թույլ լինելը նպաստում էր ընտրախախտումների ծավալմանը: Եվ այսօր իշխանությունը քաղաքական կամք ունի՝ բարեփոխելու ընտրական գործընթացը, Lragir.am-ի հետ զրույցում նման դիտարկում է անում իրավապաշտպան Արթուր Սաքունցը:

Ազգային ժողովն այսօր առաջին ընթերցմամբ ընդունել է Քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին, Քրեական դատավարության օրենսգրքում լրացում կատարելու մասին, Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին օրենսդրական նախագծերի փաթեթը: Այս փոփոխություններով առաջին հերթին առաջարկվում է Վարչական իրավախախտումների օրենսգրքի 40-10-րդ հոդվածով նախատեսված արարքը քրեականացնել: Հոդվածը վերաբերում է հետևյալին՝ նախնական քարոզչության ժամանակ, ինչպես նաև քվեարկության նախորդ և քվեարկության օրը թեկնածուների, կուսակցությունների, դաշինքների կողմից բարեգործության անվան տակ ընտրողներին, ինչպես նաև հանրաքվեի մասնակիցներին անհատույց կամ արտոնյալ պայմաններով դրամ, սննդամթերք կամ արժեթղթեր, ապրանքներ տալը կամ խոստանալը, կամ բարեգործության հետ միաժամանակ նախընտրական քարոզչություն իրականացնելը:

Այդ արարքն այսօր էլ համարվում է անօրինական, պարզապես դրա համար նախատեսված է վարչական պատասխանատվություն՝ առավելագունը 2.5 մլն դրամ: Բայց կառավարությունը գտնում է, որ այս արարքն իր բնույթով գրեթե նման է ընտրակաշառք տալուն կամ ընտրակաշառք առաջարկելուն: Օրենսդրական նոր նախաձեռնությամբ այս արարքի համար նախատեսվում է 3-6 տարի ազատազրկում:

Փոփոխություններով առաջարկվում է քրեականացնել ոչ միայն ընտրակաշառք ստանալը կամ պահանջելը, այլ նաև այդ կաշառքի առաջարկը կամ խոստումն ընդունելը: Ընտրակաշառք ստանալու համար սահմանվում է 500.000-700.000 դրամ տուգանք կամ 1-3 տարի ազատազրկում, իսկ ընտրակաշառք տալու համար՝ 2.000.000-4.000.000 դրամ կամ 2-6 տարի ազատազրկում:

Այս փոփոխությունների հեղինակը կառավարությունն է, դրանցով նախատեսված կարգավորումները կառավարությունը մտադիր է կյանքի կոչել մինչև սեպտմբերի 23-ը՝ Երևանի ավագանու արտահերթ ընտրությունները:

Իրավապաշտպան Արթուր Սաքունցի խոսքով՝ այս փոփոխություններն իրականացվում են՝ ելնելով մեր պրակտիկայից, որն ունեցել ենք ընտրությունների ժամանակահատվածում:

«Եվ բոլոր այն մոտեցումները, թե իբր պատիժները խստացնելով՝ հնարավոր չէ պայքարել, տեղին չեն, որովհետև, ընդհակառակը, հենց պատիժների թույլ լինելն էր նպաստում ընտրախախտումների ծավալմանը: Ինչի՞ համար են այդ պատիժները խստացվում, որպեսզի ընտրությունների կազմակերպման, իրականացման հետ կապված որոշակի գործողություններ համարվեն ծանր հանցագործություն, հատկապես կաշառքների մասով, որպեսզի իրավապահ մարմինները հնարավորություն ունենան իրականացնելու օպերատիվ հետախուզական միջոցառումներ: Դրանից զրկված էին, երբ այդ հանցագործությունները չէին համարվում ծանր հանցագործություններ: Ընտրակաշառքը, որը բավական դժվար հայտնաբերվող հանցագործություն է, այդ ուղղությամբ իրավապահ մարմինները պետք է ունենան օրինական լծակներ, օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների իրականացման հնարավորություն՝ կանխելու համար այդ հանցագործությունները», ասաց նա:

Սաքունցի խոսքով՝ պատժի խստացումը նախ և առաջ ունի կանխարգելիչ նշանակություն: «Մենք չենք հավակնում, որ ընտրությունների հետ կապված կաշառք հասկացությունը կվերանա, բայց խստացումն անպայման կունենա կանխարգելիչ նշանակություն: Եվ այն խայտառակ զանգվածային բնույթի ընտրակաշառքը, որն արձանագրվում էր նախկին ընտրությունների ժամանակ, այլևս չի լինի»,- հավելեց նա:

Բայց այս հարցում, ըստ իրավապաշտպանի, շատ կարևոր է, որ առկա է իշխանության քաղաքական կամքը: Կարող էին ընդունվել շատ լավ օրենքներ, սակայն դրանք չէին գործի, եթե չլիներ իշխանության քաղաքական կամքը:

lragir.am

 Այսօր՝ 2018թ. սեպտեմբերի 6-ին, Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը շարունակեց Արաբկիր ԲԿ-ում 2013 թ. հունվարին մահացած 2 տարեկան, 3 ամսական Լիա Միսակյանի մահվան գործի քննությունը:

Հիշեցնենք՝ բժշկական կենտրոնի բժիշկներ Զարինե Այվազյանն ու Լիլիթ Վարդանյանը մասնագիտական պարտականությունները պատշաճ չկատարելու համար 2015 թ. դեկտեմբերի 22-ին ազատազրկման էին դատապարտվել՝ առանց լրացուցիչ պատժի նշանակման:

Լիա Միսակյանի իրավահաջորդի ներկայացուցիչներ, ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակի նախագահ Ա. Սաքունցի և Կազմակերպության Երևանի ներկայացուցչության իրավաբան Տ. Սիրադեղյանի բողոքի հիման վրա ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2016 թ. հունիսի 24-ին լրացուցիչ պատժի նշանակման մասով գործն ուղարկել էր առաջին ատյանի դատարան՝ նոր քննության:

Այսօր կայացած դատական նիստին Լ. Վարդանյանի պաշտպան Գ. Հովհաննիսյանը չէր ներկայացել, բայց ամբաստանյալը հնարավոր համարեց նիստն առանց պաշտպանի շարունակելը:

Զ. Այվազյանի պաշտպան Ե. Սարգսյանն իր պաշտպանական ճառում վերահաստատեց նախկինում հայտնած համոզմունքն այն մասին, որ դատարանը պետք է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 419-րդ հոդվածի սահմանադրականության հարցով դիմեր ՀՀ Սահմանադրական դատարան, իսկ այդ միջնորդությունը մերժելուց հետո՝ ինքնաբացարկ հայտներ: Ըստ պաշտպանի՝ դատարանի անկախությունը և անաչառությունը պետք է տեսանելի լինի կողմի համար, ինչն այս դեպքում բացառվում է։

Նշեց, որ չկա իր պաշտպանյալի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու որևէ իրավաչափ նպատակ և միջնորդեց Զ․ Այվազյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ չնշանակել։ Ամբաստանյալը միացավ պաշտպանին:

Տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Տ․ Սիրադեղյանը օգտվեց ռեպլիկի իր իրավունքից և նշեց, որ պաշտպանական կողմի ներկայացրած փաստաթղթերը՝ սեմինարների, դասընթացների մասնակցության վերաբերյալ, չեն նվազեցնում ամբաստանյալների արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, ուստի՝ բավարար հիմքեր կան լրացուցիչ պատիժ նշանակելու համար:

Իսկ պաշտպան Գիվի Հոնվհաննիսյանի՝ վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու մասին հարցին պատասխանեց, որ այժմ քննարկվում է միայն պատժի նշանակվան հարցը, հետևաբար՝ այս վարույթում կարող են կիրառվել միայն պատժից ազատելու հիմքերը: Վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով անձը կարող է ազատվել ոչ թե պատժից, այլ քրեական պատասխանատվությունից, իսկ ամբաստանյալներն այս դեպքում օրենքով սահմանված ժամկետներում արդեն իսկ ենթարկվել են քրեական պատասխանատվության։

Բացի դրանից՝ վաղեմության ժամկետներն ընդհատված չեն. դատարանը չի կարող ամբաստանյալներին ազատել քրեական պատասխանատվությունից մի արարքի կատարման համար, որով նրանք արդեն իսկ ենթարկվել են քրեական պատասխանատվության։

Ինչ վերաբերում է ՀՀ Սահմանադրական դատարան դիմելուն, Տ. Սիրադեղյանը նշեց, որ դատարանը Սահմանադրական դատարան կարող է դիմել իր կողմից կիրառվող նորմի առնչությամբ, բայց ոչ՝ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի:

Պաշտպան Երեմ Սարգսյանն էլ իր ռեպլիկում հակադարձեց, թե սահմանադրականության հարցը չպետք է նեղ դիտարկել, լայն դիտարկելու դեպքում կարող էր դիմել Սահմանադրական դատարան: Անդրադառնալով վաղեմության ժամկետների հարցին՝ պաշտպանը նշեց, որ դրանց ընդհատման մասով օրենսդրական կարգավորումներ ՀՀ Քրեական օրենսգրքում չկան:

Ամբաստանյալները վերջին խոսքով հանդես գալու ցնակություն չհայտնեցին:

Դատարանը վճիռը կհրապարկի վաղը՝ 2018 թ. սեպտեմբերի 7-ին՝ ժամը 16:00-ին:

Ô±Õ²Õ¡Õ¶Õ¤Õ« ÕºÕ¡Õ¿Õ³Õ¡Õ¼Õ¸Õ¾ Ելփին գյուղի բնակիչները երեխաներին դպրոց Õ¹Õ¥Õ¶ ուղարկում Վայոց Ձորի մարզի Ելփին գյուղի երեք ուսուցիչներ դիմել են ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակ և հայտնել, որ նրանց նկատմամբ հետապնդումներ ու ճնշումներ են սկսվել:

Գյուղացիները նրանց համարում են «աղանդավորներ», և հրաժարվում են դպրոց ուղարկել երեխաներին, քանի դեռ վերջիններս աշխատում են դպրոցում:

ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակին ուղղված դիմումում ուսուցիչները հայտնել են, որ այդ համատեքստում շրջանառվում է չորս ուսուցչի անուն, որոնցից միայն մեկն է Ավետարանչական եկեղեցու հետևորդ: Բայց բոլոր չորսը հեռացման վտանգի տակ են:

Ուսուցիչները համոզմունք ունեն, որ իրենց դեմ գործողությունների կազմակերպիչները դպրոցի տնօրենն ու փոխմարզպետերից մեկն են, վերջինս տնօրենի ազգականն է:

Նրանք նաև հայտնել են, որ տեղեկություն ունեն, որ ոստիկանությունը դպրոցի տնօրենի կոմղից 40 մլն դրամի չարաշահում է բացահայտել, բայց փորձում են կոծկել ու ավելի մեղմ հոդվածով բավարարվել:

Ուսուցիչների հայտնած այս տեղեկությունների հիման վրա ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակը 2018 թ. սեպտեմբերի 3-ին դիմել է ՀՀ կրթության և գիտության նախարար Ա. Հարությունյանին և ՀՀ գլխավոր դատախազ Ա. Դավթյանին՝ դպրոցում անխափան դասապրոցեսը և նշված ուսուցչուհիների բնականոն աշխատանքը ապահովելու ուղղությամբ քայլեր ձեռնարկելու և դիմումում ներկայացված չարաշահումների վերաբերյալ համապատասխան գործողություններ իրականացնելու պահանջով:

Երեկ՝ 2018թ. սեպտեմբերի 5-ին, shabat.am-ը տեղեկատվություն տարածեց, որ Ելփին գյուղ են այցելել և խնդրի շուրջ քննարկում ունեցել Վայոց Ձորի փոխմարզպետը Նանե Ասատրյանը, ԿԳ փոխնախարար Լուսինե Առաքելյանը,ԿԳՆ հանրակրթության վարչության պետ Աշոտ Արշակյանը։

Երեկ՝ 2018 թ. սեպտեմբերի 5-ին, Լոռու մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանը շարունակեց լսել վանաձորցի ծննդկան Հռիփսիմե Նազլուխանյանի մահվան գործով վկաների հարցաքննությունը:

Հիշեցնենք՝ ծննդկանի մահվան մեջ մեղադրվում է Վանաձորի բժշկական կենտրոնի ավագ մանկաբարձ-գինեկոլոգ Դավիթ Շահվերդյանը: Նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 130-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ մասնագիտական պարտականությունները չկատարելու/ոչ պատշաճ կատարելու համար, որն առաջացրել է բուժվող հիվանդի մահ: Տուժողի իրավահաջորդի շահերը դատարանում ներկայացնում է ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակի փաստաբան Անի Չատինյանը:

Հարցաքննվեցին մահացածի մայրը՝ Մարիետա Հովհաննիսյանն ու Վանաձոր ԲԿ մայրապետ Մարինե Գալոյանը, որը ներկա է եղել ծննդաբերության ժամանակ:

Մյուս վկաների մի մասը պատշաճ ծանուցվել, բայց դատարան չէր ներկայացել, դատարանը կրկին բերման ենթարկելու որոշում կայացրեց: Վկա Լուսինե Սարդարյանը, որին բերման ենթարկելու որոշում էր կայացվել նախորդ դատական նիստի ժամանակ, ավելի ուշ ներկայացավ դատարան, սակայն չհարցաքննվեց, նրան կհարցաքննեն հաջորդ դատական նիստին:

Մահացած ծննդկանի մայրը՝ Մարիետա Հովհաննիսյանը, հայտնեց, որ ծննդաբերությունից հետո հեռախոսով խոսել է դստեր հետ և զգացել է, որ նրա ձայնը շատ թույլ է, բայց բժիշկներից ոչ մեկը չի մոտեցել իրենց ու ներկայացրել իրավիճակը:

Մնացած մասով ծննդաբերության օրվա վերաբերյալ Մարիետա Հովհաննիսյանի հայտնած տեղեկությունները էապես չէին տարբերվում Հռիփսիմեի սկեսրոջ ցուցմունքից: Նա ևս հաստատեց, որ դուստրը ծննդաբերությունից հետո մենակ է եղել և հեռախոսով օգնություն է խնդրել իրենցից: Կարծիք հայտնեց, որ դստեր մահն ավելի վաղ է վրա հասել, քան հայտնել են բժիշկները: Ի հաստատումն իր այդ պնդման՝ ասաց, որ երբ դեռ իրենց չէին հայտնել մահվան մասին, ընդունարանի բուժքույրը իրեն ու Հռիփսիմեի սկեսրոջը կանչել է սենյակ, չափել ճնշումը ու ինչ-որ դեղ տվել, ապա հյուրասիրել իրենց իսկ բերած շոկոլադից՝ ասելով. «Կերեք, որ դիմանաք»: Նա կարծում է, որ այդ դեղի ազդեցության տակ է մնացել մինչև առավոտ և ամբողջությամբ չի հասկացել ինչ է կատարվում՝ դստեր մահվան լուրը, հարազատների անցուդարձն ու խոսակցությունները:  Նրան կասկածելի է թվում նաև այն, որ մինչ մահվան լուրը հայտնելը բժիշկներն ասել են, որ վիճակը ծանր է, բայց թույլ չեն տվել հիվանդին մայրաքաղաք տեղափոխել, նա կարծում է, որ այդ պահին արդեն մահացած է եղել:

Վկան նշեց, որ ինքը ևս բուժաշխատող է եղել և իր համոզմամբ՝ սխալ բուժօգնություն են տրամադրել դստերը, օգտագործել են այնպիսի դեղ և այնպիսի հաճախականությամբ, որը կյանքի համար վտանգավոր է: Եվ խոսքն ուղղելով ամբաստանյալ Դավիթ Շահվերդյանին՝ ասաց. «Ինքը բժիշկ չի, մարդասպան ա»:

Հայտնեց, որ նրանց տեղեկություն էր հասել, որ գործը վիրահատության հասնելու դեպքում Դ. Շահվերդյանը վիրահատել չի կարող, քանի որ որակազրկված է ինչ-ինչ պատճառներով, և անհրաժեշտության դեպքում վիրահատությունն անելու է բժիշկ Ա. Ավալյանը, որն այդպես էլ հիվանդանոց չի եկել այդ օրը:

Դատարանի հարցին ի պատասխան նշեց, որ մինչ հիմա չեն հասկանում, թե ինչու ծննդաբերությունից առաջ 21 օր պահել են Հռիփսիմեին, քանի որ դուստրը ոչ մի առողջական խնդիր ու գանգատ չի ունեցել:

Նա ներկայացրեց նաև, թե ինչ դժվարությամբ են խնամել նորածնին և վրդովված ասաց. «Ոչ մի անգամ Շահվերդյանը կամ դատարանում նրան ուղեկցողներից որևէ մեկը չի հետաքրքրվել, թե ոնց են պահում որբին»:

Հաջորդը հարցաքննվեց Վանաձոր ԲԿ մայրապետ Մարինե Գալոյանը: Իր ցուցմունքում նա շատ քիչ տեղեկություն հաղորդեց, ավելի շատ տեղեկություններ հայտնեց կողմերի հարցերին ի պատասխան: Դատախազի հարցին, թե իր հիշելով ծննդաբերությունը մոտավորապես երբ է եղել և ով է ընդունել ծնունդն ու ինչ գործողություններ է արել, վկան պատասխանեց, որ ծծնդաբերությունը մոտավորապես 18:10-ի սահմաններում է սկսվել: Այդ ժամանակ Դավիթ Շահվերդյանի հերթափոխն ավարտված է եղել և նա Արսեն Բալայանին հերթափոխը հանձնելուց հետո շարունակել է գտնվել ծնարանում մինչև ծծնդաբերության ավարտը:

Նա նշեց, որ ծննդաբերության գործընթացը մոտ 30 րոպե է տևել, այն նորմալ է անցել, բայց կարեր դնելու անհրաժեշտություն է եղել, քանի որ երեխային չվնասելու համար բժիշկը կտրվածք էր արել: Ծննդաբերության ավարտից հետո ինքը մաքրել է տարածքն ու հեռացել, սակայն ավելի ուշ նրան կանչել են և այդ պահին նկատել է, որ ծննդկանն արնահոսում է, բայց գիտակցությունը տեղն է: Ա. Բալայանը որոշակի գործողություններ անելուց հետո կանչել է Դ. Շահվեդյանին, վերջինս արյունահոսությունը դադարեցնելու նպատակով խորանիստ կարեր է դրել: Ապա նկատել են, որ արյունահոսությունը չի դադարում, և ժամը 10-ի սահմաններում որոշել են տանել վիրահատարան, որտեղ էլ, իր տեղեկություններով, մահացել է Հռիփսիմեն մինչ վիրահատելը:

Նրան հարցեր ուղղեցին նաև տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Անի Չատինյանն ու ամբաստանյալի պաշտպան Արտակ Ոսկանյանը: Նրանց հարցերին ի պատասխան՝ վկան հերքեց րոպեներ առաջ հայտնած տեղեկությունը, թե վիրահատելուց առաջ ծննդկանը մահացած է եղել, նա վերաձևակերպեց միտքը, թե չգիտի՝ վիրահատություն եղել է, թե՝ ոչ, միայն գիտի, որ վիրահատարանում է մահացել: Վկան նաև հայտնեց, որ երբ տեսել են արնահոսությունը, Արսեն Բալայանը կրկին  «Սայտոտեկ» դեղ է օգտագործել, արնահոսությունը դադարեցնելու համար և նշեց, որ ծնարանում գտնվելու ժամանակահատվածում արյան փոխներարկում չի կատարվել:

Այսքանով վկայի հարցաքննությունն ավարտվեց: Հաջորդ դատական նիստը 2018 թ. հոկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 14:00-ին է:

Մենք չենք կարող անպատրաստ և անպատասխանատու լինել արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններին, այս մասին այսօր Politik.am-ի հետ զրույցում ասաց Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակի ղեկավար Արթուր Սաքունցը, խոսելով ՀՀ վարչապետի հայտարարությունից , ըստ որի արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունները տեղի կունենան մինչև 2019թ.-ի մայիս հունիս ամիսները, գնահետելով դրա ռիսկերն ու անհրաժեշտությունը:

Սաքունցը նշեց, որ չենք կարող գնալ ընտրությունների առանց անհրաժեշտ փոփոխությունների` պետք է փոփոխվի ընտրական օրենսգիրքը, պառլամենտի ձևավորման մեխանիզմը, կայուն քաղաքական մեծամասնություն եզրույթը, բոնուսային համակարգը պետք է հանվի, կլինեն սահմանադրական փոփոխությունների , ինչից հետո կլինեն ընտրություններ:

«Կարևոր է հանրության և իշխանության տրամադրությունների համընկնումը, ինչը այսօր այդպես է: Չեմ կարծում, որ ամիսներ հետո հանրությունը դեմ կլինի վերոնշված փոփոխությունների իրականացմանը:

Սրանք գործընթացներ են, որոնք անպայման պետք է տեղի ունենան, թե որքան ժամանակ այն կտևի չենք կարող ասել, չէ որ իրական մարդկանց հետ գործ ունենք , անկախ նրանց նկատմամբ վերաբերմունքից, կարող են դիմադրել և նմանատիպ տարբեր այլ հարցեր»,-ասաց Սաքունցը, շեշտելով որ հանրությունը անկախ նրանից, թե որ քաղաքական ուժը կհաղթի, չի ցանկանա որ նախկին ընտրական մեխանիզմներով գան իշխանության և դրա համար է պետք ժամանակ, որի ընթացքում կլինեն փոփոխություններ ապա ընտրություններ:

«Մենք չենք սպասելու, գործելու ենք, սա միայն իշխանության անելիքը չէ, հասարակությունը, քաղհասարակությունը, փորձագիտական շրջանակները, հակված լինելով այդ փոփոխությունների, պետք է աշխատեն այդ ուղղությամբ»,-եզրափակեց Արթուր Սաքունցը, հավելելով որ իշխանությունը միայնակ չի կարող կատարել այդ փոփոխությունները օբյեկտիվ պատճառներով, որոնցից առաջինը խորհրդարանաում ձայների 7 տոկոսին տիրապետելն է:

politik.am

 ՌԴ Զինված ուժերի՝ ՀՀ Արտաշատ քաղաքում տեղակայված 2392 զորամասում չարաշահումների և այլ կոռուպցիոն դրսևորումների մասին նախկին զինծառայող Արմեն Մարգարյանի ահազանգի հիման վրա Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակը 2018 թ. հուլիսի 25-ին ծառայողական քննություն իրականացնելու և քրեական գործ հարուցելու հարցով դիմել է ՀՀ Ազգային անվտանգության ծառայության տնօրեն Արթուր Վանեցյանին և 2018 թ. օգոստոսի 22-ին պատասխան ստացել, որ «դրանց լուծումը դուրս է ՀՀ ԱԱԾ իրավասությունների շրջանակից»:

Նախկին զինծառայողը ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակին ահազանգել էր, որ զորամասի վառելիքաքսուքային նյութերի պահեստապետի պաշտոնում նշանակվելիս 718 կգ բենզինի պակասորդ է բացահայտել, որը նախկին պահեստապետը կոծկել է՝ բենզինի տարայի մեջ ջուր ավելացնելով, բայց պակասորդը փորձել են վերագրել Ա. Մարգարյանին:

Վերադասի առաջարկով վերջինս ստիպված է եղել մեքենաները թերի լիցքավորել, իսկ վարորդներն էլ փաստաթղթերում կիլոմետրերի ավելի մեծ թվեր են գրել՝ դրանով հավասարակշռելով պակասորդը: Հետագայում խնդիրը վերագրել են տարաների տարողությանը:

Դրանից հետո բենզինի պակասորդ է արձանագրվել ևս մի քանի անգամ:

2017 թ. ապրիլին Ա. Մարգարյանն ազատվել է աշխատանքից, բայց բենզինի պակասորդի գործով նրան է մեղադրանք առաջադրվել, և նշանակվել է տուգանք: Ահազանգին ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակը մանրամասն անդրադարձել է առանձին հրապարակմամբ:

ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակը ՀՀ Ազգային անվտանգության ծառայությանն էր դիմել այն հիմնավորմամբ, որ ՌԴ սահմանապահ զորքերի կենսապահովման գործառույթները, կողմերի միջև կնքված պայմանագրերի համաձայն, իրականացնում է Հայաստանի Հանրապետությունը, իսկ ֆինանասավորումն ու նյութատեխնիկական աջակցությունը՝ կողմերը: Եվ ենթադրվում է, որ ֆինանսավորում տրամադրող կողմը, այս դեպքում՝ Հայաստանի Հանրապետությունը, պետք է վերահսկողության և կոռուպցիոն ռիսկերը կանխելու մեխանիզմներ ունենա:

Սակայն ինչպես հասկանում ենք ՀՀ ԱԱԾ Գլխավոր վարչության պետ Ե. Մկրտչյանի պատասխանից, Հայաստանի Հանրապետությունը, ի դեմ՝ ՀՀ ԱԱԾ-ի, դա համարում է Ռուսաստանի Դաշնության դատարանների իրավասության ներքո գտնվող հարց և հրաժարվում է միջոցներ ձեռնարկելուց:

ՀՔԱ Վանաձորի գրասենյակը այս հարցով կդիմի ՀՀ պետական վերահսկողության ծառայության պետ Դավիթ Սանասարյանին:

Արթուր Սաքունց․ Քոչարյանին աջակցողները Õ¡Õ¾Õ¥Õ¬Õ« Õ·Õ¡Õ¿ կորուստներ կունենան վերաբերմունքի, կարծիքի, Õ«Õ´Õ«Õ»Õ« առումներով, քան՝ ձեռքբերումներScannews-ի զրուցակիցը Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի վանաձորյան գրասենյակի ղեկավար Արթուր Սաքունցն է։

Օրերս ՄԻԵԴ քարտուղարությունը ծանուցեց, որ Սաղաթելյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճիռը/որոշումը հրապարակվելու է այս ամսվա 20-ին։ Դրան զուգահեռ՝ Ռոբերտ Քոչարյանի գրասենյակի ղեկավար Վիկտոր Սողոմոնյանը լրատվամիջոցներից մեկի հետ զրույցում հայտնեց, որ Քոչարյանը մի քանի օրով մեկնում է Հայաստանից։ Դուք այս երկու իրողությունների մեջ կապ տեսնո՞ւմ եք։

Ճիշտն ասած՝ չէ, չեմ տեսնում։

Վճռի հրապարակման հետ կապված՝ հասկանալի է, որ դժվար է կանխատեսել, թե ինչ վճիռ կլինի, բայց, այնուամենայնիվ, ինչպիսի՞ վճիռ եք ակնկալում։

Ես դժվար թե կարողանամ ենթադրել, թե Եվրոպական դատարանը ինչ վճիռ կկայացնի, բայց իմ համոզմունքն ունեմ, որ Մարտի 1-ի գործով բոլոր քաղաքական հետապնդման զոհերի վերաբերյալ, որոնց գործով գանգատ է ներկայացվել Եվրոպական դատարան, առնվազն մի քանի հոդվածներով իրավունքի խախտում անպայման կարձանագրվի․ թե՛ խոսքի, կարծիքի արտահայտման ազատության, թե՛ 5-րդ հոդվածով՝ անձեռնմխելիության իրավունքի խախտման, թե՛ 6-րդ հոդվածով՝ արդարադատության իրավունքի, և թե՛ հավաքների ազատության․․․ այսինքն՝ կան մի ամբողջ շարք իրավունքներ, կան կոնվենցիայով մի շարք իրավունքներ, որոնք խախտվել են Մարտի 1-ի իրադարձությունների հետ կապված բոլոր քաղբանտարկյալների և քաղաքացիների մասով, որոնց նկատմամբ կիրառվել են ոչ միայն ոստիկանական բռնություններ, ապօրինի ձերբակալություններ, ապօրինի քրեական հետապնդումներ, ազատազրկումներ, այլ նաև, ըստ էության, խոչընդոտվել է նրանց քաղաքական և քաղաքացիական իրավունքների իրականացումը։

Իսկ Ռ․ Քոչարյանի հնարավոր վերադարձը, ըստ Ձեզ, քարոզչությո՞ւն է, թե՞ իրական սպառալիք կա դրանում։

Քոչարյանը որևէ սպառնալիք չի կարող ներկայացնել քաղաքական տեսակետից, իսկ կրիմինալ ինչ-որ գործիքներով, կրիմինալ ռեսուրսների ներգրավմամբ խժդժություններ կամ ապակայունացնող գործողություններ կատարելու առումով դատապարտված է ձախողման։

Արդյոք կա՞ ձեզ մոտ տպավորություն, որ մի շարք լրատվամիջոցներ, կարծեք թե ուղղորդված համապատասխան քարոզչությամբ են զբաղվում Քոչարյանի ուղղությամբ։

Կան, ակնհայտ կան։ Ես հիմա չեմ հիշում կոնկրետ անուններ, բայց դրանցում Ռ․ Քոչարյանի վերաբերյալ բոլոր կասկածները, օրինակ՝ հարստության վերաբերյալ, նրա կողմից կատարված հանցագործությունների վերաբերյալ, կամ նրա կողմից կատարված «բարեգործությունների»՝ որպես լավ քաղաքական գործիչ ներկայացնելու ուղղությամբ ակնհայտ ուղղորդված տեղեկատվություն տարածում են։

Ունի՞ արդյոք համակիրներ Ռ․ Քոչարյանը, ինչպես ինքն է հայտարարում ու կարծում։

Իր նմանների կողմից համակիրներ կունենա։ Չգիտեմ՝ քաղաքական դաշտից, թե կրիմինալ դաշտից, թե որ դաշտից, բայց իր արժեքային համակարգը կրողների կողմից կունենա։ Սակայն ոչ հրապարակային, որովհետև այնուամենայնիվ, Քոչարյանը չունի հանրային ընկալման այն համբավը, որ նրան աջակցողն իրեն ընդունված զգա հանրության կողմից։ Քոչարյանին աջակցողները ավելի շատ կորուստներ կունենան վերաբերմունքի, կարծիքի, իմիջի առումներով, քան ձեռքբերումներ։

scannews.am

«Մարտիկ» հիմնադրամի գործով որպես մեղադրյալ պետք Õ§ ներգրավվել Սերժ Սարգսյանին․ Սաքունց «Մարտիկ» հիմնադրամի գործով պետք է հարցաքննվեն զինծառայողներն ու սպաները, իսկ որպես մեղադրյալ պետք է ներգրավել ՀՀ նախկին նախագահ Սերժ Սարգսյանին։ Armdaily.am-ի հետ զրույցում Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլիայի Վանաձորի գրասենյակի ղեկավար, իրավապաշտպան Արթուր Սաքունցն ասաց, որ տեղին ու հիմնավոր է համարում քրեական գործի հարուցումը։ Նրա խոսքով՝ մտահոգիչ է, ոչ թե պաշտոնական անձանց կողմից հիմնադրամի ստեղծման փաստը, այլ կան հստակ տեղեկություններ, որ այդ անձիք չարաշահելով իրենց դիրքը՝ համալրել են հիմնադրամի եկամուտները։ Այս պատճառով պետք է ուշադրություն դարձնել երկու հանգամանքի վրա։ Առաջինը՝ հավաքված միջոցներն ի՞նչ նպատակների համար են օգտագործվել, և երկրորդը՝ ոչ պակաս կարևոր՝ ինչպե՞ս են այդ գումարները հավաքվել։ «Եթե նայենք այդ գումարների աղբյուրներին, ապա կտեսնենք, որ հիմնականում դրանք տրամադրվել են զիծառայողների կողմից։ Վերջիններս ՊՆ և նրա գլխավոր գերագույն հրամանատարի՝այս դեպքում Սերժ Սարժսյանի, ուղիղ ենթակայության տակ են գտնվել»,- ընդգծեց իրավապաշտպանը՝ ուշադրություն հրավիրելով նախ պաշտոնական դիրքի չարաշահման, ապա այդ միջոցների նպատակին օգտագործման հետ կապված հարցերի վրա։ «Հավաքագրումը կամավորականության հիմունքներով չի եղել՝ մարդիկ վճարել են պարտադրված»,- նշեց նա։

Սաքունցի կարծիքով՝ «Մարտիկ»-ի նախագահի դեմ քրեական գործ պետք է հարուցվեր դեռևս 2016 թվականի ապրիլյան պատերազմից հետո։ Հիմնադրամի կանոնադրության մեջ նշված էին կարևոր խնդիրներ՝ զինծառայողների սոցիալական, առողջապահական աջակցություն, ինչպես նաև վիրավորվածներին ու մահացածների ընտանիքներին օգնության տրամադրում։ Եթե կա հիմնադրամ, ինչու՞ պատերազմի մասնակիցները, զիվորական ծառայության ընթացում տարբեր խնդիրներ ունեցածները կամ ժամկետից շուտ զորացրվածները պատշաճ օգնություն չեն ստացել։ «Թավշյա հեղափոխությունից հետո, երբ գործադիր իշխանությունը սկսեց հակակոռուպցիոն միջոցառումների քաղքականությունը՝ կարևոր օղակներից մեկը «Մարտիկ» հիմնադրամն էր»,- ասաց նա։

Սաքունցը նշեց նաև՝ երբ 2011 թվականին Հելսինկյան ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակը դատի էր տվել «Մարտիկ»-ին և Արդարադատության նախարարությանը, նշելով տեղեկատվություն ստանալու ՀՀ քաղաքացիների իրավունքի խախտումներ ու պահանջելով, որ նախարարությունը պատասխանի, թե ի՞նչ գործունեություն է իրականացրել հիմնադրամը՝ նախարարությունը պատասխանել էր, որ չունի նման տեղեկություններ՝ չնայած պարտավոր էր։ Իրավապաշտպանի խոսքով՝ առաջին ատյանի, վերաքննիչ ու վճռաբեկ դատարանները ևս չեն բավարարել իրենց՝ լրիվ օրինակ պահանջը։ Իսկ ֆինանսական հաշվետվությունների վերաբերյալ տեղեկություն պահանջել էին, քանի որ հիմնադրամի հիմնադիրներն այդ տարիների ՊՆ նախարար Սերժ Սարգսյանն ու նրա առաջին տեղակալը՝ Արթուր Աղաբեկյանն էր, ինչը հիմք էր մտածելու և պնդելու, որ դա կոռուպցիոն ռիսկեր է պարունակում։

«Մինչ այդ, երբ այս հարցը բարձրացնում էինք, քչերն էին ուշադրություն դարձնում՝ մեկ-երկու լրատվամիջոց, իսկ 2016 թվականի ապրիլից հետո, երբ Արթուր Աղաբեկյանը հայտարարեց, որ այնտեղ 1 միլոն 200 հազար դոլարի չափ գումար կա և հիմնադրամն ունի ութ հոգի անձնակազմ, որոնք վարձատրվում էին «Մարտիկի» միջոցներով՝ շատ ավելի մեծ աղմուկ բարձրացավ»,-ավելացրեց իրավապաշտպանը։

Սաքունցը տարօրինակ է համարում նաև Արցախի նախկին վարչապետ Արայիկ Հարությունյանի այն հայտարարությունը, որ իրենք պատրաստ են վճարել այն գումարը, որի մասին խոսվում է, ինչը ուղղակի վկայություն է, որ իրոք ինչ-որ գումարներ մսխվել են, և հիմա փորձում են փոխհատուցման միջոցով քրեական հետապնդումից ազատել Արթուր Աղաբեկյանին։

Նշենք, որ օգոստոսի 29-ին մինչդատական վարույթում ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա՝ Արթուր Աղաբեկյանին մեղադրանք է առաջադրվել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ առանձնապես խոշոր չափերով վատնում։ Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին։ Առերևույթ չարաշահումներն արձանագրվել են 2012-2016թթ. ընթացքում, որոնց հետևանքով՝ վատնման եղանակով հիմնադրամին պատկանող միջոցներից հափշտակվել է, նախնական գնահատականով, 54.083.860 մլն ՀՀ դրամ։ Քրեական գործով պարզվել է, որ նշված ժամանակահատվածում հիմնադրամի հոգաբարձուների խորհրդի նախագահ է հանդիսացել Արթուր Աղաբեկյանը, ով ունեցել է հիմնադրամի աշխատակազմի գործունեությունն անմիջականորեն ղեկավարելու իրավասություն և փաստացի միանձնյա տնօրինել հիմնադրամի գույքը։ Բավարար տվյալներ են ձեռք բերվել նաև առ այն, որ հիմնադրամի միջոցների մի մասը ծախսվել են այն հանգստյան գոտու ռեստորանում, հյուրասիրությունների կազմակերպման համար, որի բաժնետոմսերի 40 տոկոսը պատկանել է Արթուր Աղաբեկյանին։

Նշենք, որ «Մարտիկ» հիմնադրամում առերևույթ չարաշահումների դեպքի առթիվ քրեական գործը հարուցվել է՝ Երևանի ավագանու «Ելք» խմբակցության անդամ Անահիտ Բախշյանի դիմումի հիման վրա, 2018 թվականի հուլիս ամսին։ Արթուր Աղաբեկյանը նույն օրն արձագանքել է իրեն առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ՝ նշելով, չընդունելով մեղադրանքը կշարունակի համագործակցել քննչական մարմինների հետ։ Նախաքննությունը շարունակվում է։

armdaily.am

Մեր զրուցակիցն է Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակի ղեկավար Արթուր Սաքունցը

 Պարոն Սաքունց, վերջին մեկ շաբաթվա զարգացումները ինչպե՞ս եք գնահատում։ Մասնավորապես Ռոբերտ Քոչարյանը հայտարարել է, որ մասնակցելու է խորհրդարանական ընտրություններին։ Դրան հաջորդեց Պուտինի շնորհավորանքը Քոչարյանին։ Ռուսաստանն արդեն ուղղակիորեն աջակցությո՞ւն է հայտնում Քոչարյանին։

Չնայած հանրության շրջանում նոր կառավարության դիրքորոշումների վերաբերյալ բազմաթիվ դժգոհություններին, հատկապես Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների առումով, երբ քննադատում են, որ Նիկոլ Փաշինյանը շատ ավելի փորձում է կառուցողական կամ բարեկամական մոտեցումներ ցուցաբերել ՌԴ իշխանությունների նկատմամբ, գոնե ես մշտապես ասել եմ, որ այն քաղաքականությունը, որն իրականացվում է Հայաստանի ներսում՝ կոռուպցիայի դեմ պայքար, անպատժելիության վերացում, մարդու իրավունքների պաշտպանություն, օրենքի առջև բոլորի հավասարության ապահովում, ընդհանրապես ժողովրդավարական և իրավական այն գործընթացները, որոնք հիմա իրականացվում են, դա չէր կարող գոհացնել կամ չէր կարող ողջունվել Կրեմլի կողմից։ Իհարկե, Հայաստանի նոր իշխանությունները ևս  գիտակցում են, որ իրենց գործողությունների բովանդակությունը, բնույթը և Կրեմլի քաղաքականության բնույթը իրար հետ ոչ մի ընդհանրություն չունեն։ Հետևաբար, նրանք փորձում են, որ որևէ առիթ չտան, որ Կրեմլը որևէ կոշտ միջամտություն թույլ տա Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումների վրա։

Այս տեսակետից, կարծես թե առաջին առիթը, որը ստացավ Կրեմլը, «Մարտի 1»-ի փաստով քրեական գործի հարուցումն էր՝ սահմանադրական կարգը զինված ուժերի ներգրավմամբ տապալելու հիմքով։ Դրա շրջանակներում մեղադրանքներ առաջադրվեցին այդ ժամանակվա նախագահի պաշտոնը զբաղեցրած Ռոբերտ Քոչարյանին, 0038 գաղտնի հրամանով զինված ստորաբաժանման ղեկավար Յուրի Խաչատուրովին և պաշտպանության նախարար Միքայել Հարությունյանին և, կարծում եմ մեղադրանքներ կառաջադրվեն նաև գլխավոր շտաբի այդ ժամանակվա պետ Սեյրան Օհանյանին և շատ այլ պաշտոնատար անձանց։ Հիմա այդ քրեական գործից, որը մեծ քաղաքական նշանակություն ունի Հայաստանի համար, անհանգստացավ ՌԴ իշխանությունը և առաջին քայլը, որ նրանք արտահայտեցին, եղավ Յուրի Խաչատուրովը, քանի որ նա ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարն է։ Ես կարծում եմ, որ, այնուամենայնիվ, Ռուսաստանը չի համարձակվի Ռոբերտ Քոչարյանին որպես միջամտության գործիք օգտագործի Հայաստանի ներքաղաքական իրադարձությունները, զարգացումները կասեցնելու կամ խոչընդոտելու համար։ Որովհետև «Մարտի 1»-ի հանցագործության մեջ, ես վստահեցնում եմ՝ եթե նախաքննությունն ընթանա օրինականության սահմաններում, բոլոր հանգամանքները վեր հանելով, ապա մենք կունենանք բավարար հիմքեր պնդելու ՌԴ ներկայացուցիչների, հատուկ ծառայությունների անմիջական մասնակցության մասին։ Ես սա ասում եմ ոչ թե որպես ենթադրություն, այլ ասում եմ ականատեսների հաղորդած տվյալներ։ Օգտվելով առիթից, ես հորդորում եմ, որ այն մարդը կամ այն մարդիկ, որոնք «Մարտի 1»-ի իրադարձությունների ժամանակ գտնվել են ՀՀԿ շտաբում և անվտանգության ապահովման գործառույթներ են իրականացրել, և դրանք եղել են ռազմական ոստիկանության աշխատակիցներ, բարի լինեն և սեփական կամքով հանդես գան համապատասխան ցուցմունքներով։

Այնպես որ ես կարծում եմ, որ Ռուսաստանը, չնայած իր մեծ ցանկությանը, ներկա պայմաններում որևէ միջամտություն կատարելու հիմքեր չունի, բայց հիմքեր կարող են դրվել միայն մի դեպքում, եթե տեսնի, որ ներկա իշխանությունը առաջին հերթին թույլ է տալիս այնպիսի ձախողումներ կամ սխալներ, որն առաջ է բերում հանրության դժգոհությունը։ Այսինքն երբ ներկա կառավարությունը կորցնի իր վստահությունը Հայաստանի ժողովրդի մոտ, ապա ինքն էլ ավելի կփորձի խորացնել այդ անվստահությունը տարբեր գործիքներով՝ քարոզչական գործիքներով, ագենտուրայի միջոցով տարբեր թեմաների բարձրացմամբ և այլն։ Դեռ որ Կրեմլը գիտակցում է, որ այնպիսի անվերապահ  աջակցություն ունի նոր կառավարությունը, որ Քոչարյան չէ, ով էլ լինի, ուղղակի հրապարակավ դեմ առ դեմ դուրս է գալու Հայաստանի հասարակության դեմ։ Ռուսաստանը չէր ուզենա կորցնել առանց այն էլ 2016 թվականի ապրիլյան պատերազմի ժամանակ սասանված իր պատկերը։ Բայց այն, որ նա կփորձի հենման կետեր ստեղծել Հայաստանում և հիմա այդ հենման կետերի փնտրտուքի մեջ է, ես դրանում չեմ կասկածում։

Ովքե՞ր կարող են նրա հենման կետերը լինել. իհարկե, նախկին կոռումպացված իշխանության ներկայացուցիչները, որոնք գույք պարտքի դիմաց, կամ միասնական հայ-ռուսական զորամիավորման, կամ Հայաստանում ռուսական ռազմակայանի գտնվելու ժամկետի երկարացման վերաբերյալ որոշումներ են կայացրել։ Այսինքն, իրենց բովանդակությամբ կոռուպցիոն, քրեական շրջանակներից կարող են լինել իր հենման կետերը։ Այդպիսի շրջանակներից դուրս այլ հենման կետ ունենալու պոտենցիալ հնարավորություն Ռուսաստանը չունի։

Ռոբերտ Քոչարյանը հայտարարել է, որ մասնակցելու է խորհրդարանական ընտրություններին։ Որքանո՞վ նա կարող է հաջողել՝ հաշվի առնելով, որ Հայաստանում քիչ չեն այդ քրեաօլիգարխիկ, քրեական տարրերը, որոնք ընտրություններին շատ մեծ դերակատարություն են ունեցել, ամեն մեկն իր թաղում, համայնքում։

Ռոբերտ Քոչարյանի հայտարարությունը, թե ինքը կարող է լինել քաղաքական կոնսոլիդացնող կենտրոն, ցույց է տալիս, որ իրենք ընդունել են իրենց կարգավիճակը, որ իրենք արդեն ընդդիմություն են, քանի որ նա չի ասում իշխանության կենտրոն։ Զուտ իրավական տեսակետից դա հիմնավոր է, որովհետև այդ իրավունքն ունի, քանի դեռ նրա նկատմամբ դատարանի ուժի մեջ մտած որոշում չկա։ Բայց բովանդակային տեսակետից դա որևէ հիմք չունի, որովհետև ակնհայտ է, որ նոր իշխանության հակակոռուպցիոն գործողությունները որևէ հնարավորություն չեն տալու կոռումպացված, կրիմինալ արժեքային համակարգով և ռեսուրսներով քաղաքական շղարշով որևէ մեկը դերակատարում ունենա Հայաստանի ներքաղաքական կյանքում։ Այն բոլոր քաղաքական ուժերը, որոնք իրենց գոյությամբ վերացրել ու ոչնչացրել են քաղաքական համակարգը, որևէ անելիք չեն կարող ունենալ նոր քաղաքական համակարգում։ Դա հակասում է ցանկացած ողջամիտ տրամաբանությանը։ Դու չես կարող որպես քաղաքական համակարգը ոչնչացնող ուժ հանդես գալ նոր ձևավորվող քաղաքական համակարգում։ Գուցե նպատակը նոր ձևավորվելիք քաղաքական համակարգի ոչնչացո՞ւմն է։ Ես սա ահամարում եմ որպես դիմադրություն հանուն գոյության, հանուն կոռուպցիայի, հանուն հին համակարգի գոյության։ Բայց Հայաստանում այլևս կրիմինալը քաղաքական նշանակություն չի ունենալու, որի հետ խոսակցությունը լինելու է միայն օրենսդրական նորմերի կատարման շուրջ։ Քաղաքական երկխոսություն կրիմինալի հետ այլևս չի լինելու։ Պետական ահաբեկչություն իրականացրածների հետ, որոնք որպես պատանդ վերցրին ամբողջ ժողովրդին, երկխոսություն չի կարող լինել։ Նրանց հետ լինելու է միայն արդարադատության լեզվով խոսելը։

Ռոբերտ  Քոչարյանը, բացի արդարադատությունից, որևէ այլ հույս թող չունենա, ինչպես նաեւ նրան որպես բյուրեղացման կենտրոն համարողները, կամ նրա շուրջ հավաքվողները։ Սա միանշանակ է։ Կարո՞ղ են խոչընդոտներ ստեղծել, այո, կարող են, բայց դրանք կլինեն զուտ կրիմինալ խոչընդոտներ, ոչ թե քաղաքական։ Կարո՞ղ է արդյոք որևէ դրսի ուժ կրիմինալ գործոնները որպես քաղաքական նպատակ օգտագործել։ Դա մահ կլինի նաև այդ դրսի ուժերի համար, այսինքն նաև Կրեմլի համար։ Այնուամենայնիվ, Կրեմլը քաղաքական հագուստով էակներ է փնտրում, թեկուզ բովանդակությամբ կրիմինալ լինելով, որպեսզի նրան քաղաքական գործիք օգտագործի։ Մեր երկրում այլևս կրիմինալ էակները քաղաքականազերծված են, մերկացված են քաղաքական հագուստից։ Նրանք ավելի շատ զոլավոր հագուստի հավակնություն կարող են ունենալ։ Նորից կրկնեմ՝ Ռոբերտ Քոչարյանը չի վտանգավոր, և վտանգավոր էլ չի կարող լինել անգամ իր ունեցած հարստությամբ, այլ միայն կարող են լուրջ մտահոգություն լինել իշխանության քաղաքականության թույլ տված հնարավոր սխալները և բացթողումները, որոնք կարող են լրջորեն շահարկվել։

Այսօր ՀՀ օրենսդրությունը արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների համար հնարավորություններ գրեթե չի տալիս։ Անընդհատ ձգձգումը և անորոշությունը արտահերթ ընտրությունների ժամկետների հետ կապված արդյոք ավելի չի՞ բարդացնում հեղափոխության երկրորդ փուլը։

Հայաստանի թավշյա հեղափոխությունն ունեցել է բացառիկ օրինական բնույթ։ Ամեն ինչ արվել է օրինականության և իրավական բոլոր նորմերը պահպանելու հիման վրա։ Այդպես էլ տրամաբանությունը պետք է լինի։ Սա այն դասական հեղափոխությունները չեն, որոնք արյունով ու սրով իրականացվել են և  առանց դատ ու դատաստանի որոշումներ են կայացվել։ Ի վերջո, պետք է հիշել, որ Հայաստանը Եվրոպայի Խորհրդի անդամ է, քաղաքակիրթ աշխարհի տարբեր կառույցների անդամ է, այնպես որ, մեր հետագա քայլերը բացառապես պետք է տեղավորվեն օրինականության և օրենքների սահմաններում։ Դուր է գալիս, թե դուր չի գալիս, դրանից դուրս ցանկացած կացնային որոշումները կամ քայլերը կլինեն առաջին հերթին թավշյա հեղափոխության ձախողում։ Այն, որ Սահմանադրությունն իրապես չի տալիս արդյունավետ որոշումներ՝ շարունակությունն ապահովելու համար, փաստ է։ Ովքեր գտնում են, որ այս պահին Սահմանադրությանը պետք է ամբողջությամբ, անվերապահ ենթարկվել, նշանակում է՝ իրենք ընդունում են, որ այս Սահմանադրությունը ինքն արդեն լուծումներ չտվող է, որովհետև այն ԱԺ արտահերթ ընտրությունների խնդիր չի լուծում։ Սահմանադրությունը ձևավորված է եղել մեկ անձի և մեկ կուսակցության իշխանությունը ապահովելու համար։ Դրա համար, իհարկե, պետք է սահմանադրական փոփոխություններ կատարել։ Բայց սա ոչ թե այն նույն նպատակով սահմանադրական փոփոխություններն են, որոնք նախորդ անգամները եղել են՝ 2005-ին և 2015-ին։ Այս դեպքում սահմանադրական առաջարկվող փոփոխությունների նպատակը ժողովրդավարական և իրավական փոփոխությունների ապահովումն է, որի գլխավոր քայլը պետք է լինեն արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունները։

Հիմնավորումները կամ քաղաքական և բոլոր տեսակի ռեսուրսները առավել քան կհզորանան Երևանի ավագանու ընտրություններից հետո։ Դա կլինի առաջին ընտրությունը հեղափոխությունից հետո, երբ դա կլինի փոքր մակետը քաղաքական խճանկարի։ Չեմ կասկածում, որ այդ ընտրությունները լինելու են բացառիկ ազատ ու արդար, և մենք դիտորդություն ենք իրականացնելու, որի արդյունքների ամրապնդումից հետո նոր իշխանության ռեսուրսներն ու փաստարկները սահմանադրական փոփոխություններ կատարելու, որոնք կապահովեն ԱԺ արտահերթ ընտրություններ, ավելի հզորանալու են։ Ի վերջո, մենք այս 30 տարիների ընթացքում անընդհատ գտնվել ենք հետխորհրդային պետության վիճակում։ Թավշյա հեղափոխությունից հետո Հայաստանն առաջին անգամ քայլ է կատարում հետխորհրդային պետության վիճակից ժողովրդավարական պետության վիճակի։

Սահմանադրական փոփոխություններն իրենց բովանդակությամբ բոլորովին նոր տրամաբանություն ու նշանակություն ունեն։ Սա հերթական փոփոխությունները չեն, սա, ըստ էության, նոր ժողովրդավարական, ինքնիշխան, իրավական ու սոցիալական Հայաստանի Սահմանադրությունը պետք է լինի։ Նախորդ  բոլոր Սահմանադրությունները եղել են հետխորհրդային պետության Սահմանադրություններ։ Բոլոր այն մարդիկ, որոնք կփորձեն խոսել սահմանադրական փոփոխությունների դեմ, նրանք փորձում են Հայաստանը պահել հետխորհրդային պետության կարգավիճակում։ Հետխորհրդային պետությունից դուրս գալու խնդիրը պետք է հասկացվի։ Սա իշխանության սովորական փոփոխություն չէ։ Հեղափոխության բուն իմաստը դա է։ Բալթյան երկրները դուրս պրծան հետխորհրդային պետության կարգավիճակից, մենք 30 տարի հետո նոր ենք դուրս գալիս։ Եվ այս սահմանադրական փոփոխությունները բոլորովին նոր տրամաբանությունն ունեն, սրանք հերթական փոփոխությունները չեն, սա ինքնիշխան, սոցիալական Հայաստանի Սահմանադրությունն է լինելու։

lragir.am

Իրադարձությունների արխիվ
Հրապարակումների արխիվ
Միջոցառումների արխիվ
April 2019
M T W T F S S
« Sep    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930